{"title":"Professions, Warfare \u0026 Maritime","description":null,"products":[{"product_id":"bust-of-hygeia","title":"\u003ctc\u003eΠροτομή της Θεάς Υγείας σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Γύψο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Προτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΠροτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Προτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Προτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003eΣύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Προτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Προτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003eΟ Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Προτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Προτομή της Υγείας σε μαρμάρινη βάση. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\u003cbr\u003eάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\u003cbr\u003eδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\u003cbr\u003eκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\u003cbr\u003eκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\u003cbr\u003eκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\u003cbr\u003eΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\u003cbr\u003eδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\u003cbr\u003eδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\u003cbr\u003eούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\u003cbr\u003eδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\u003cbr\u003eΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\u003cbr\u003eκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\".\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Plaster","offers":[{"title":"Μεγάλο","offer_id":40106040688695,"sku":"2006000043","price":70.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true},{"title":"Μικρό","offer_id":40106040721463,"sku":"2006001658","price":35.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/bust-of-hygeia.gif?v=1593251405"},{"product_id":"vergina-shield","title":"\u003ctc\u003eΉλιος της Βεργίνας Ασπίδα σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Ορείχαλκο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ορειχάλκινο αντίγραφο ασπίδας με τον Ήλιο της Βεργίνας, σε μαύρη μαρμάρινη βάση. Η ασπίδα (ασπίς) ήταν το αρχαιότερο ελληνικό όπλο. Η μορφή και η κατασκευή της ποικίλουν, ενώ το υλικό μπορεί να ήταν ξύλο, σίδερο, δέρμα ή ορείχαλκος. Οι αρχαίοι Έλληνες διακοσμούσαν τις ασπίδες και τις θεωρούσαν δείγματα τιμητικών διακρίσεων. Επίσης, θεωρούτο προσβολή η εγκατάλειψή της ασπίδας στο πεδίο μάχης. Η ασπίδα, ήταν από την αρχαιότητα το πιο σημαντικό από τα αμυντικά όπλα του στρατού, μέχρι την ανακάλυψη των φορητών πυροβόλων όπλων. Το σχήμα της ήταν συνήθως  στρογγυλό ή ωοειδές και ελαφρά κυρτό με έναν ιμάντα στην εσωτερική πλευρά του, μέσα από τον οποίο περνούσε ο πολεμιστής τον αριστερό του βραχίονα. Με την αριστερή του παλάμη κρατούσε την ασπίδα με μία λαβή με τέτοιον τρόπο, ώστε να προστατεύεται το σώμα του κατά τη διάρκεια της μάχης. Αυτός είναι ο λόγος που η ετυμολογία της λέξης \\\"ασπίδα\\\" είναι \\\"αν-σπιδ\\\", που σημαίνει \\\"επιφάνεια εκτεταμένη κατά μήκος του σώματος\\\". Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αρχαίοι Ελληνες ονόμαζαν την ασπίδα \\\"όπλον\\\" και την θεωρούσαν το σύμβολο του οπλισμού, εξού και το γνωστό Λακωνικό ρητό \\\"ή ταν ή επί τας\\\". Αυτό σήμερα ερμηνεύεται ως \\\"την ασπίδα επίστρεψε ζων\\\" ή \\\"επί της ασπίδας να σε φέρουν νεκρό\\\". Επιπροσθέτως, την ασπίδα την έστελναν ως ανάθημα ή ως αφιέρωμα στους θεούς. Τη θεωρούσαν πολύτιμο λάφυρο και με αυτή έστηναν τρόπαια. Ο Μέγας Αλέξανδρος μετά τη μάχη του Γρανικού, συνόδευσε την αποστολή των τριακοσίων ασπίδων, που ως τρόπαιο νίκης τοποθετήθηκαν στην Ακρόπολη των Αθηνών. Εκτός από τους Μακεδόνες, Αθηναίοι οπλίτες έφεραν ένα δεκαεξάκτινο σύμβολο στη πανοπλία τους (6ος αιώνας π.Χ.) αλλά και ορισμένοι Σπαρτιάτες οπλίτες, έφεραν στις ασπίδες τους τον Ήλιο της Βεργίνας. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους, που ο \\\"Ήλιος της Βεργίνας\\\" πάνω σε πανοπλίες έγινε αρχαίο Πανελλήνιο συμβόλο. Συμπληρωματικά, διαπιστώνεται πως οι αρχαίοι Έλληνες ορκίζονταν πάνω στην ασπίδα, όπως και οι Ρωμαίοι πάνω στο ξίφος τους. Η ασπίδα, στη σύγχρονη εποχή, παρομοιάζεται με το προστατευτικό μέσο που κρατούν οι δυνάμεις καταστολής.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΟρειχάλκινο αντίγραφο ασπίδας με τον Ήλιο της Βεργίνας, σε μαύρη μαρμάρινη βάση. Η ασπίδα (ασπίς) ήταν το αρχαιότερο ελληνικό όπλο. Η μορφή και η κατασκευή της ποικίλουν, ενώ το υλικό μπορεί να ήταν ξύλο, σίδερο, δέρμα ή ορείχαλκος. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ορειχάλκινο αντίγραφο ασπίδας με τον Ήλιο της Βεργίνας, σε μαύρη μαρμάρινη βάση. Η ασπίδα (ασπίς) ήταν το αρχαιότερο ελληνικό όπλο. Η μορφή και η κατασκευή της ποικίλουν, ενώ το υλικό μπορεί να ήταν ξύλο, σίδερο, δέρμα ή ορείχαλκος. Οι αρχαίοι Έλληνες διακοσμούσαν τις ασπίδες και τις θεωρούσαν δείγματα τιμητικών διακρίσεων. Επίσης, θεωρούτο προσβολή η εγκατάλειψή της ασπίδας στο πεδίο μάχης. Η ασπίδα, ήταν από την αρχαιότητα το πιο σημαντικό από τα αμυντικά όπλα του στρατού, μέχρι την ανακάλυψη των φορητών πυροβόλων όπλων. Το σχήμα της ήταν συνήθως  στρογγυλό ή ωοειδές και ελαφρά κυρτό με έναν ιμάντα στην εσωτερική πλευρά του, μέσα από τον οποίο περνούσε ο πολεμιστής τον αριστερό του βραχίονα. Με την αριστερή του παλάμη κρατούσε την ασπίδα με μία λαβή με τέτοιον τρόπο, ώστε να προστατεύεται το σώμα του κατά τη διάρκεια της μάχης. Αυτός είναι ο λόγος που η ετυμολογία της λέξης \\\"ασπίδα\\\" είναι \\\"αν-σπιδ\\\", που σημαίνει \\\"επιφάνεια εκτεταμένη κατά μήκος του σώματος\\\". Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αρχαίοι Ελληνες ονόμαζαν την ασπίδα \\\"όπλον\\\" και την θεωρούσαν το σύμβολο του οπλισμού, εξού και το γνωστό Λακωνικό ρητό \\\"ή ταν ή επί τας\\\". Αυτό σήμερα ερμηνεύεται ως \\\"την ασπίδα επίστρεψε ζων\\\" ή \\\"επί της ασπίδας να σε φέρουν νεκρό\\\". Επιπροσθέτως, την ασπίδα την έστελναν ως ανάθημα ή ως αφιέρωμα στους θεούς. Τη θεωρούσαν πολύτιμο λάφυρο και με αυτή έστηναν τρόπαια. Ο Μέγας Αλέξανδρος μετά τη μάχη του Γρανικού, συνόδευσε την αποστολή των τριακοσίων ασπίδων, που ως τρόπαιο νίκης τοποθετήθηκαν στην Ακρόπολη των Αθηνών. Εκτός από τους Μακεδόνες, Αθηναίοι οπλίτες έφεραν ένα δεκαεξάκτινο σύμβολο στη πανοπλία τους (6ος αιώνας π.Χ.) αλλά και ορισμένοι Σπαρτιάτες οπλίτες, έφεραν στις ασπίδες τους τον Ήλιο της Βεργίνας. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους, που ο \\\"Ήλιος της Βεργίνας\\\" πάνω σε πανοπλίες έγινε αρχαίο Πανελλήνιο συμβόλο. Συμπληρωματικά, διαπιστώνεται πως οι αρχαίοι Έλληνες ορκίζονταν πάνω στην ασπίδα, όπως και οι Ρωμαίοι πάνω στο ξίφος τους. Η ασπίδα, στη σύγχρονη εποχή, παρομοιάζεται με το προστατευτικό μέσο που κρατούν οι δυνάμεις καταστολής.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ορειχάλκινο αντίγραφο ασπίδας με τον Ήλιο της Βεργίνας, σε μαύρη μαρμάρινη βάση. Η ασπίδα (ασπίς) ήταν το αρχαιότερο ελληνικό όπλο. Η μορφή και η κατασκευή της ποικίλουν, ενώ το υλικό μπορεί να ήταν ξύλο, σίδερο, δέρμα ή ορείχαλκος. Οι αρχαίοι Έλληνες διακοσμούσαν τις ασπίδες και τις θεωρούσαν δείγματα τιμητικών διακρίσεων. Επίσης, θεωρούτο προσβολή η εγκατάλειψή της ασπίδας στο πεδίο μάχης. Η ασπίδα, ήταν από την αρχαιότητα το πιο σημαντικό από τα αμυντικά όπλα του στρατού, μέχρι την ανακάλυψη των φορητών πυροβόλων όπλων. Το σχήμα της ήταν συνήθως  στρογγυλό ή ωοειδές και ελαφρά κυρτό με έναν ιμάντα στην εσωτερική πλευρά του, μέσα από τον οποίο περνούσε ο πολεμιστής τον αριστερό του βραχίονα. Με την αριστερή του παλάμη κρατούσε την ασπίδα με μία λαβή με τέτοιον τρόπο, ώστε να προστατεύεται το σώμα του κατά τη διάρκεια της μάχης. Αυτός είναι ο λόγος που η ετυμολογία της λέξης \\\"ασπίδα\\\" είναι \\\"αν-σπιδ\\\", που σημαίνει \\\"επιφάνεια εκτεταμένη κατά μήκος του σώματος\\\". Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αρχαίοι Ελληνες ονόμαζαν την ασπίδα \\\"όπλον\\\" και την θεωρούσαν το σύμβολο του οπλισμού, εξού και το γνωστό Λακωνικό ρητό \\\"ή ταν ή επί τας\\\". Αυτό σήμερα ερμηνεύεται ως \\\"την ασπίδα επίστρεψε ζων\\\" ή \\\"επί της ασπίδας να σε φέρουν νεκρό\\\". Επιπροσθέτως, την ασπίδα την έστελναν ως ανάθημα ή ως αφιέρωμα στους θεούς. Τη θεωρούσαν πολύτιμο λάφυρο και με αυτή έστηναν τρόπαια. Ο Μέγας Αλέξανδρος μετά τη μάχη του Γρανικού, συνόδευσε την αποστολή των τριακοσίων ασπίδων, που ως τρόπαιο νίκης τοποθετήθηκαν στην Ακρόπολη των Αθηνών. Εκτός από τους Μακεδόνες, Αθηναίοι οπλίτες έφεραν ένα δεκαεξάκτινο σύμβολο στη πανοπλία τους (6ος αιώνας π.Χ.) αλλά και ορισμένοι Σπαρτιάτες οπλίτες, έφεραν στις ασπίδες τους τον Ήλιο της Βεργίνας. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους, που ο \\\"Ήλιος της Βεργίνας\\\" πάνω σε πανοπλίες έγινε αρχαίο Πανελλήνιο συμβόλο. Συμπληρωματικά, διαπιστώνεται πως οι αρχαίοι Έλληνες ορκίζονταν πάνω στην ασπίδα, όπως και οι Ρωμαίοι πάνω στο ξίφος τους. Η ασπίδα, στη σύγχρονη εποχή, παρομοιάζεται με το προστατευτικό μέσο που κρατούν οι δυνάμεις καταστολής.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003eΟι αρχαίοι Έλληνες διακοσμούσαν τις ασπίδες και τις θεωρούσαν δείγματα τιμητικών διακρίσεων. Επίσης, θεωρούτο προσβολή η εγκατάλειψή της ασπίδας στο πεδίο μάχης. Η ασπίδα, ήταν από την αρχαιότητα το πιο σημαντικό από τα αμυντικά όπλα του στρατού, μέχρι την ανακάλυψη των φορητών πυροβόλων όπλων. Το σχήμα της ήταν συνήθως στρογγυλό ή ωοειδές και ελαφρά κυρτό με έναν ιμάντα στην εσωτερική πλευρά του, μέσα από τον οποίο περνούσε ο πολεμιστής τον αριστερό του βραχίονα. Με την αριστερή του παλάμη κρατούσε την ασπίδα με μία λαβή με τέτοιον τρόπο, ώστε να προστατεύεται το σώμα του κατά τη διάρκεια της μάχης. Αυτός είναι ο λόγος που η ετυμολογία της λέξης \"ασπίδα\" είναι \"αν-σπιδ\", που σημαίνει \"επιφάνεια εκτεταμένη κατά μήκος του σώματος\". Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αρχαίοι Ελληνες ονόμαζαν την ασπίδα \"όπλον\" και την θεωρούσαν το σύμβολο του οπλισμού, εξού και το γνωστό Λακωνικό ρητό \"ή ταν ή επί τας\". Αυτό σήμερα ερμηνεύεται ως \"την ασπίδα επίστρεψε ζων\" ή \"επί της ασπίδας να σε φέρουν νεκρό\". Επιπροσθέτως, την ασπίδα την έστελναν ως ανάθημα ή ως αφιέρωμα στους θεούς. Τη θεωρούσαν πολύτιμο λάφυρο και με αυτή έστηναν τρόπαια. Ο Μέγας Αλέξανδρος μετά τη μάχη του Γρανικού, συνόδευσε την αποστολή των τριακοσίων ασπίδων, που ως τρόπαιο νίκης τοποθετήθηκαν στην Ακρόπολη των Αθηνών. Εκτός από τους Μακεδόνες, Αθηναίοι οπλίτες έφεραν ένα δεκαεξάκτινο σύμβολο στη πανοπλία τους (6ος αιώνας π.Χ.) αλλά και ορισμένοι Σπαρτιάτες οπλίτες, έφεραν στις ασπίδες τους τον Ήλιο της Βεργίνας. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους, που ο \"Ήλιος της Βεργίνας\" πάνω σε πανοπλίες έγινε αρχαίο Πανελλήνιο συμβόλο. Συμπληρωματικά, διαπιστώνεται πως οι αρχαίοι Έλληνες ορκίζονταν πάνω στην ασπίδα, όπως και οι Ρωμαίοι πάνω στο ξίφος τους. Η ασπίδα, στη σύγχρονη εποχή, παρομοιάζεται με το προστατευτικό μέσο που κρατούν οι δυνάμεις καταστολής.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":32124392833079,"sku":"2006000255","price":103.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/vergina-shield.gif?v=1593251528"},{"product_id":"corinthian-helmet","title":"\u003ctc\u003eΜικρή Κορινθιακή Περικεφαλαία σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Ορείχαλκο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Οι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΟι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Οι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Οι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003eΧρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":32124394143799,"sku":"2006000257","price":40.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/corinthian-helmet.gif?v=1593251551"},{"product_id":"helmet-with-a-meander-design","title":"\u003ctc\u003eΜικρή Περικεφαλαία με Μοτίβο Μαιάνδρου σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Ορείχαλκο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cdiv\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cstrong\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Οι=\"\" περικεφαλαίες=\"\" στην=\"\" αρχαία=\"\" Ελλάδα=\"\" ήταν=\"\" φτιαγμένες=\"\" από=\"\" ξύλο=\"\" ή=\"\" μέταλλο,=\"\" πρωτοεμφανίστηκαν=\"\" κατά=\"\" τον=\"\" 8ο=\"\" αιώνα=\"\" π.Χ.=\"\" και=\"\" εξελίχθηκαν=\"\" σταδιακά=\"\" έως=\"\" τα=\"\" μέσα=\"\" του=\"\" 5ου=\"\" Χρησιμοποιήθηκαν=\"\" ως=\"\" προστασία=\"\" στο=\"\" κεφάλι=\"\" κομιστή=\"\" την=\"\" διάρκεια=\"\" πολέμου=\"\" συχνά=\"\" κορυφή=\"\" είχαν=\"\" λοφίο=\"\" ουρά=\"\" αλόγου.=\"\" Ο=\"\" Ηρόδοτος=\"\" αναφέρει=\"\" ότι=\"\" το=\"\" συγκεκριμένο=\"\" κράνος=\"\" (περικεφαλαία),=\"\" προέρχεται=\"\" Κόρινθο.=\"\" Η=\"\" τέχνη=\"\" της=\"\" κατασκευής=\"\" παρόμοια=\"\" με=\"\" μεταλλικών=\"\" σκευών=\"\" απαιτούσε=\"\" μεγάλη=\"\" δεξιοτεχνία.=\"\" h=\"\" κορινθιακή=\"\" περικεφαλαία=\"\" είναι=\"\" χαρακτηριστική=\"\" διότι=\"\" κάλυπτε=\"\" ολόκληρο=\"\" λαιμό=\"\" σχισμές=\"\" για=\"\" μάτια=\"\" στόμα,=\"\" ενώ=\"\" είχε=\"\" παραγνάθους.=\"\" Οι=\"\" αρχαίοι=\"\" Έλληνες=\"\" κοσμούσαν=\"\" σχέδιο=\"\" μαιάνδρου,=\"\" καθότι=\"\" αρχαιότερα=\"\" ελληνικά=\"\" στοιχεία=\"\" συμβολίζει=\"\" νίκη.=\"\" Επιπλέον,=\"\" θεωρούσαν=\"\" συκγκεκριμένη=\"\" πιο=\"\" τυχερή=\"\" προς=\"\" έκβαση=\"\" πολέμου.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"=\"\"\u003eΟι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο, πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. \u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Οι=\"\" περικεφαλαίες=\"\" στην=\"\" αρχαία=\"\" Ελλάδα=\"\" ήταν=\"\" φτιαγμένες=\"\" από=\"\" ξύλο=\"\" ή=\"\" μέταλλο,=\"\" πρωτοεμφανίστηκαν=\"\" κατά=\"\" τον=\"\" 8ο=\"\" αιώνα=\"\" π.Χ.=\"\" και=\"\" εξελίχθηκαν=\"\" σταδιακά=\"\" έως=\"\" τα=\"\" μέσα=\"\" του=\"\" 5ου=\"\" Χρησιμοποιήθηκαν=\"\" ως=\"\" προστασία=\"\" στο=\"\" κεφάλι=\"\" κομιστή=\"\" την=\"\" διάρκεια=\"\" πολέμου=\"\" συχνά=\"\" κορυφή=\"\" είχαν=\"\" λοφίο=\"\" ουρά=\"\" αλόγου.=\"\" Ο=\"\" Ηρόδοτος=\"\" αναφέρει=\"\" ότι=\"\" το=\"\" συγκεκριμένο=\"\" κράνος=\"\" (περικεφαλαία),=\"\" προέρχεται=\"\" Κόρινθο.=\"\" Η=\"\" τέχνη=\"\" της=\"\" κατασκευής=\"\" παρόμοια=\"\" με=\"\" μεταλλικών=\"\" σκευών=\"\" απαιτούσε=\"\" μεγάλη=\"\" δεξιοτεχνία.=\"\" h=\"\" κορινθιακή=\"\" περικεφαλαία=\"\" είναι=\"\" χαρακτηριστική=\"\" διότι=\"\" κάλυπτε=\"\" ολόκληρο=\"\" λαιμό=\"\" σχισμές=\"\" για=\"\" μάτια=\"\" στόμα,=\"\" ενώ=\"\" είχε=\"\" παραγνάθους.=\"\" Οι=\"\" αρχαίοι=\"\" Έλληνες=\"\" κοσμούσαν=\"\" σχέδιο=\"\" μαιάνδρου,=\"\" καθότι=\"\" αρχαιότερα=\"\" ελληνικά=\"\" στοιχεία=\"\" συμβολίζει=\"\" νίκη.=\"\" Επιπλέον,=\"\" θεωρούσαν=\"\" συκγκεκριμένη=\"\" πιο=\"\" τυχερή=\"\" προς=\"\" έκβαση=\"\" πολέμου.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Οι=\"\" περικεφαλαίες=\"\" στην=\"\" αρχαία=\"\" Ελλάδα=\"\" ήταν=\"\" φτιαγμένες=\"\" από=\"\" ξύλο=\"\" ή=\"\" μέταλλο,=\"\" πρωτοεμφανίστηκαν=\"\" κατά=\"\" τον=\"\" 8ο=\"\" αιώνα=\"\" π.Χ.=\"\" και=\"\" εξελίχθηκαν=\"\" σταδιακά=\"\" έως=\"\" τα=\"\" μέσα=\"\" του=\"\" 5ου=\"\" Χρησιμοποιήθηκαν=\"\" ως=\"\" προστασία=\"\" στο=\"\" κεφάλι=\"\" κομιστή=\"\" την=\"\" διάρκεια=\"\" πολέμου=\"\" συχνά=\"\" κορυφή=\"\" είχαν=\"\" λοφίο=\"\" ουρά=\"\" αλόγου.=\"\" Ο=\"\" Ηρόδοτος=\"\" αναφέρει=\"\" ότι=\"\" το=\"\" συγκεκριμένο=\"\" κράνος=\"\" (περικεφαλαία),=\"\" προέρχεται=\"\" Κόρινθο.=\"\" Η=\"\" τέχνη=\"\" της=\"\" κατασκευής=\"\" παρόμοια=\"\" με=\"\" μεταλλικών=\"\" σκευών=\"\" απαιτούσε=\"\" μεγάλη=\"\" δεξιοτεχνία.=\"\" h=\"\" κορινθιακή=\"\" περικεφαλαία=\"\" είναι=\"\" χαρακτηριστική=\"\" διότι=\"\" κάλυπτε=\"\" ολόκληρο=\"\" λαιμό=\"\" σχισμές=\"\" για=\"\" μάτια=\"\" στόμα,=\"\" ενώ=\"\" είχε=\"\" παραγνάθους.=\"\" Οι=\"\" αρχαίοι=\"\" Έλληνες=\"\" κοσμούσαν=\"\" σχέδιο=\"\" μαιάνδρου,=\"\" καθότι=\"\" αρχαιότερα=\"\" ελληνικά=\"\" στοιχεία=\"\" συμβολίζει=\"\" νίκη.=\"\" Επιπλέον,=\"\" θεωρούσαν=\"\" συκγκεκριμένη=\"\" πιο=\"\" τυχερή=\"\" προς=\"\" έκβαση=\"\" πολέμου.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"=\"\"\u003eΟ Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία), προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους. Οι αρχαίοι Έλληνες συχνά κοσμούσαν την περικεφαλαία με το σχέδιο του μαιάνδρου, καθότι είναι από τα αρχαιότερα ελληνικά στοιχεία και συμβολίζει την νίκη. Επιπλέον, θεωρούσαν την συγκεκριμένη περικεφαλαία πιο τυχερή ως προς την έκβαση του πολέμου.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003c\/div\u003e","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":32124394176567,"sku":"2006001718","price":85.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/helmet-with-a-meander-design.gif?v=1746687763"},{"product_id":"the-jurors-ballot","title":"\u003ctc\u003eΟι Δικαστικές Ψήφοι σε Πλέξι-Γκλας από Οξειδωμένο Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χειροποίητο πιστό αντίγραφο των Δικαστικών Ψηφών, σε πλεξιγκλάς. Στην αρχαία Αθήνα, η απονομή της δικαιοσύνης συνιστούσε μία από τις κορυφαίες λειτουργίες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τα κυριότερα δικαστήρια ήταν ο Άρειος Πάγος και η Ηλιαία. Στη σύνθεση της Ηλιαίας συμμετείχαν με κλήρωση όλοι οι ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών. Οι ένορκοι δήλωναν την απόφασή τους με τη χρήση δικαστικών ψήφων, που ήταν δύο μικροί χάλκινοι δίσκοι με εγχάρακτη επιγραφή \\\"Ψήφος Δημόσια\\\" και έναν κάθετο άξονα στο κέντρο τους. Στην καταδικαστική ψήφο, ο άξονας ήταν διάτρητος ενώ στην αθωωτική ήταν συμπαγής. Κατά την ψηφοφορία, ο ένορκος έριχνε διακριτικά την ψήφο της επιλογής του στην ψηφοδόχο κάλπη και την άλλη σε ένα δεύτερο αγγείο τηρώντας τη μυστικότητα της ψηφοφορίας (4ος αι. π.Χ.).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΧειροποίητο πιστό αντίγραφο των Δικαστικών Ψηφών, σε πλεξιγκλάς. Στην αρχαία Αθήνα, η απονομή της δικαιοσύνης συνιστούσε μία από τις κορυφαίες λειτουργίες του δημοκρατικού πολιτεύματος.\u003c\/strong\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χειροποίητο πιστό αντίγραφο των Δικαστικών Ψηφών, σε πλεξιγκλάς. Στην αρχαία Αθήνα, η απονομή της δικαιοσύνης συνιστούσε μία από τις κορυφαίες λειτουργίες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τα κυριότερα δικαστήρια ήταν ο Άρειος Πάγος και η Ηλιαία. Στη σύνθεση της Ηλιαίας συμμετείχαν με κλήρωση όλοι οι ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών. Οι ένορκοι δήλωναν την απόφασή τους με τη χρήση δικαστικών ψήφων, που ήταν δύο μικροί χάλκινοι δίσκοι με εγχάρακτη επιγραφή \\\"Ψήφος Δημόσια\\\" και έναν κάθετο άξονα στο κέντρο τους. Στην καταδικαστική ψήφο, ο άξονας ήταν διάτρητος ενώ στην αθωωτική ήταν συμπαγής. Κατά την ψηφοφορία, ο ένορκος έριχνε διακριτικά την ψήφο της επιλογής του στην ψηφοδόχο κάλπη και την άλλη σε ένα δεύτερο αγγείο τηρώντας τη μυστικότητα της ψηφοφορίας (4ος αι. π.Χ.).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χειροποίητο πιστό αντίγραφο των Δικαστικών Ψηφών, σε πλεξιγκλάς. Στην αρχαία Αθήνα, η απονομή της δικαιοσύνης συνιστούσε μία από τις κορυφαίες λειτουργίες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τα κυριότερα δικαστήρια ήταν ο Άρειος Πάγος και η Ηλιαία. Στη σύνθεση της Ηλιαίας συμμετείχαν με κλήρωση όλοι οι ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών. Οι ένορκοι δήλωναν την απόφασή τους με τη χρήση δικαστικών ψήφων, που ήταν δύο μικροί χάλκινοι δίσκοι με εγχάρακτη επιγραφή \\\"Ψήφος Δημόσια\\\" και έναν κάθετο άξονα στο κέντρο τους. Στην καταδικαστική ψήφο, ο άξονας ήταν διάτρητος ενώ στην αθωωτική ήταν συμπαγής. Κατά την ψηφοφορία, ο ένορκος έριχνε διακριτικά την ψήφο της επιλογής του στην ψηφοδόχο κάλπη και την άλλη σε ένα δεύτερο αγγείο τηρώντας τη μυστικότητα της ψηφοφορίας (4ος αι. π.Χ.).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003eΤα κυριότερα δικαστήρια ήταν ο Άρειος Πάγος και η Ηλιαία. Στη σύνθεση της Ηλιαίας συμμετείχαν με κλήρωση όλοι οι ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών. Οι ένορκοι δήλωναν την απόφασή τους με τη χρήση δικαστικών ψήφων, που ήταν δύο μικροί χάλκινοι δίσκοι με εγχάρακτη επιγραφή \"Ψήφος Δημόσια\" και έναν κάθετο άξονα στο κέντρο τους. Στην καταδικαστική ψήφο, ο άξονας ήταν διάτρητος ενώ στην αθωωτική ήταν συμπαγής. Κατά την ψηφοφορία, ο ένορκος έριχνε διακριτικά την ψήφο της επιλογής του στην ψηφοδόχο κάλπη και την άλλη σε ένα δεύτερο αγγείο τηρώντας τη μυστικότητα της ψηφοφορίας (4ος αι. π.Χ.).\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":32124394307639,"sku":"2006001538","price":85.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/Agalmatidio_042_1538_455a9e93-bc01-45d3-973e-a54873a3be66.jpg?v=1742223109"},{"product_id":"votive-relief-of-asclepius","title":"\u003ctc\u003eΑσκληπιός Aναθηματικό Επιτοίχιο Ανάγλυφο σε Γύψο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Αναθηματικό ανάγλυφο στο οποίο απεικονίζεται ο Ασκληπιός, ο θεός της ιατρικής, με τους γιους του (Ποδαλείριο και Μαχάονα, ξακουστούς γιατρούς) και τις κόρες του (Υγεία, Ιασώ και Ακεσώ) να υποδέχονται ικέτες (4ος αιώνας π.Χ.). Ο Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΑναθηματικό ανάγλυφο στο οποίο απεικονίζεται ο Ασκληπιός, ο θεός της ιατρικής, με τους γιους του (Ποδαλείριο και Μαχάονα, ξακουστούς γιατρούς) και τις κόρες του (Υγεία, Ιασώ και Ακεσώ) να υποδέχονται ικέτες (4ος αιώνας π.Χ.). \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Αναθηματικό ανάγλυφο στο οποίο απεικονίζεται ο Ασκληπιός, ο θεός της ιατρικής, με τους γιους του (Ποδαλείριο και Μαχάονα, ξακουστούς γιατρούς) και τις κόρες του (Υγεία, Ιασώ και Ακεσώ) να υποδέχονται ικέτες (4ος αιώνας π.Χ.). Ο Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Αναθηματικό ανάγλυφο στο οποίο απεικονίζεται ο Ασκληπιός, ο θεός της ιατρικής, με τους γιους του (Ποδαλείριο και Μαχάονα, ξακουστούς γιατρούς) και τις κόρες του (Υγεία, Ιασώ και Ακεσώ) να υποδέχονται ικέτες (4ος αιώνας π.Χ.). Ο Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003eΟ Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Plaster","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":32124394995767,"sku":"2006001567","price":60.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/2006001567_2.png?v=1739876328"},{"product_id":"trireme","title":"\u003ctc\u003eΤριήρης σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Επιχρυσωμένο Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π. Χ. Υπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. Η σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. Αν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΗ τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π.Χ. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π. Χ. Υπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. Η σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. Αν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π. Χ. Υπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. Η σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. Αν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003eΥπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π. Χ. Υπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. Η σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. Αν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π. Χ. Υπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. Η σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. Αν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003eΗ σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π. Χ. Υπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. Η σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. Αν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π. Χ. Υπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. Η σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. Αν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003eΑν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Bronze \u0026 marble","offers":[{"title":"Μπρούτζινο","offer_id":39522135834679,"sku":"2006001584","price":190.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true},{"title":"Χρυσό","offer_id":39522135867447,"sku":"2006001991","price":195.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/1991.jpg?v=1677831762"},{"product_id":"spartan-shield-of-king-leonidas","title":"\u003ctc\u003eΗ Ασπίδα του Λεωνίδα από Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες». (Κ. Καβάφης)\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003cstrong\u003eΟ Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ.\u003c\/strong\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες». (Κ. Καβάφης)\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες». (Κ. Καβάφης)\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΟ Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες». (Κ. Καβάφης)\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cem\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες». (Κ. Καβάφης)\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e«Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες». (Κ. Καβάφης)\u003c\/span\u003e\u003c\/em\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39652682989623,"sku":"2006001723","price":65.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/The-Shiled-of-Leonidas.jpg?v=1643622137"},{"product_id":"asclepius-business-card-holder","title":"\u003ctc\u003eΑσκληπιός Καρτοθήκη πάνω σε Πλέξι-Γκλας Βάση από Μπρούντζο Επιχρυσωμένο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΟ Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Ασκληπιός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο γιατρός, αλλά ήταν και χρησμοδότης. Ήταν επίσης ευεργετικός θεός, προστάτης και παντοδύναμος σωτήρας των ανθρώπων. Προσέφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη, δείχνοντας έμπρακτα αγάπη και συμπόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003eΣύμφωνα με τον μύθο, μητέρα του Ασκληπιού ήταν μια θνητή, ευγενούς καταγωγής, η Κορωνίδα, και πατέρας του ο θεός Απόλλωνας. Σύμβολά του ήταν τα κουκουνάρια από κυπαρίσσια, τα στεφάνια δάφνης, μια κατσίκα ή ένας σκύλος και τα φίδια τυλιγμένα γύρω από ένα ραβδί. Διδάχθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα την τέχνη του κυνηγιού, την ιατρική, και τον τρόπο συλλογής των θεραπευτικών βοτάνων. Έγινε μεγάλος γιατρός που θεράπευε όλες τις ασθένειες μέσω φαρμάκων, εγχειρήσεων αλλά και μαγικών ψαλμών. Ωστόσο, στην εκπαίδευσή του συμμετείχε και η θεά Αθηνά, που προσέφερε στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της αποκεφαλισμένης Γοργόνας, το οποίο είχε διπλή δύναμη: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε για θεραπεία ανθρώπων και ανάσταση νεκρών, είτε για θάνατο και καταστροφή. Κατά τη μυθολογία, ο Ασκληπιός συμμετείχε στην αργοναυτική εκστρατεία ως έξοχος θεραπευτής – ιατρός, καθώς και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Διέθετε μοναδικές ικανότητες· θεράπευσε τις μανιασμένες κόρες του Προίτου και τον βασιλιά της Επιδαύρου, Άσκλη, αλλά και πολλούς ήρωες, φτάνοντας στο σημείο να αναστήσει νεκρούς, όπως τον Τυνδάρεω, τον Γλαύκο (γιο του Μίνωα), τον Ιππόλυτο (γιο του Θησέα και αγαπημένο της θεάς Αρτέμιδος), και άλλους. Η ανάσταση νεκρών προκάλεσε ανησυχία στον Πλούτωνα, τον βασιλιά του Άδη, ο οποίος φοβήθηκε για την ερήμωση του βασιλείου του και παραπονέθηκε στον αδελφό του, Δία, ο οποίος έσπευσε να αποκαταστήσει την τάξη, φονεύοντας με τον κεραυνό του τον Ασκληπιό. Ο Απόλλωνας εκδικήθηκε τον χαμό του γιου του σκοτώνοντας τους Κύκλωπες, που είχαν δωρίσει τον θανατηφόρο κεραυνό στον Δία.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Plexiglass \u0026 Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39652691869751,"sku":"2006001587","price":60.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/Asclepius-Business-Card-Holder.jpg?v=1643623277"},{"product_id":"spartan-warrior","title":"\u003ctc\u003eΠολεμιστής με Κράνος σε Πλέξι-Γκλας Βάση από Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\n\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cstrong\u003eΕιδώλιο Σπαρτιάτη από ορείχαλκο σε βάση πλέξι. Κατά την αρχαιότητα, το μοναδικό μέλημα του Σπαρτιάτη πολεμιστή ήταν το πώς να εκφράσει με τον πιο σωστό τρόπο την «Σπαρτιάτικη Αρετή». Ένας τρόπος ζωής που ξεπερνά κατά πολύ τα μικροαστικά σημερινά ιδανικά και οδηγεί τον άνθρωπο στο να ελέγχει τον εαυτό του και να ξεπερνά κατά πολύ τα φαινομενικά του όρια, καλλιεργώντας έναν ηρωικό τρόπο ζωής. ​​\u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΗ εκπαίδευση άρχιζε από την παιδική ηλικία και αφορούσε τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια. Ο στόχος ήταν τα κορίτσια να γίνουν «καλές μητέρες πολεμιστών» και τα αγόρια να γίνουν «αήττητοι πολεμιστές». Σε ηλικία 7 ετών αναλάμβανε την εκπαίδευση των παιδιών το κράτος και ειδικοί παιδαγωγοί (Παιδοτρίβες) καλλιεργούσαν στον νεαρό Σπαρτιάτη ένα ηρωικό πνεύμα \u0026 μια ενάρετη ψυχή που είχε ως αποτέλεσμα ένα δυνατό και υγιές σώμα που θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε οποιαδήποτε δυσκολία.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΗ τέχνη, η μουσική, τα παιχνίδια και οι εργασίες ομαδικού χαρακτήρα, οι πολεμικοί χοροί και η επιβίωση στην άγρια φύση χωρίς καμιά βοήθεια, σφυρηλατούσαν έναν χαρακτήρα με κύρια χαρακτηριστικά την ανδρεία και την αυτοθυσία. Οι αγώνες δρόμου, τα άλματα, οι αγώνες πάλης, το ρίξιμο του ακοντίου και του δίσκου, συμπλήρωναν την εκπαίδευση του νέου, έτσι ώστε να γεννηθεί ένας πραγματικός πολεμιστής τόσο στο πνεύμα όσο και στο σώμα.\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΑποτελέσματα αυτής της διαπαιδαγώγησης ήταν μια βαθιά αγάπη για την πατρίδα σε τέτοιο σημείο που ο Σπαρτιάτης πολεμιστής δεν δίσταζε να προσφέρει τη ζωή του για την υπεράσπισή της. Το θάρρος, η αυτοθυσία, η ανδρεία, η δύναμη, η ταπεινότητα, η τόλμη και ο σεβασμός στους θεούς ήταν φυσικά αποτελέσματα της σπαρτιάτικης εκπαίδευσης.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΗ αρχαία ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από ηρωικές πράξεις των Σπαρτιατών με αποκορύφωμα τις Θερμοπύλες, όπου 300 Σπαρτιάτες με τον Βασιλιά τους τον Λεωνίδα έδωσαν στην ανθρωπότητα ένα πρότυπο πολεμιστή με φιλοσοφική στάση ζωής και θανάτου.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΓια τον Σπαρτιάτη πολεμιστή η εκτέλεση του καθήκοντος, ο σεβασμός στον εχθρό, η μάχη με τιμή και αξιοπρέπεια, ο πόλεμος χωρίς πάθος, φόβο και βία, η αφιέρωση της νίκης, η ανδρεία, η τόλμη και η αυτοθυσία αποτελούσαν μέσα για την εκπλήρωση και την ενσάρκωση του σπαρτιατικού ιδεώδους. Ένα σπαρτιατικό ιδεώδες που μπορεί να εκφραστεί με πολύ λίγα λόγια, σαν αυτά που έμειναν αναλλοίωτα μετά από χιλιάδες χρόνια, όταν οι Πέρσες ζήτησαν από τους Σπαρτιάτες να τους παραδώσουν τα όπλα τους αυτοί απάντησαν: \"Μολών λαβέ\".\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39652809375799,"sku":"2006000665","price":85.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/Spartan-Warrior-with-a-Shield-Back.jpg?v=1643634063"},{"product_id":"god-poseidon","title":"\u003ctc\u003eΠροτομή του Θεού Ποσειδώνα σε Μάυρη Μαρμάρινη Βάση από Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\n\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ο=\"\" Ποσειδώνας=\"\" είναι=\"\" ο=\"\" θεός=\"\" της=\"\" στεριάς=\"\" και=\"\" θάλασσας,=\"\" των=\"\" ποταμών,=\"\" πηγών=\"\" πόσιμων=\"\" νερών.=\"\" Συμφωνα=\"\" με=\"\" την=\"\" μυθολογία=\"\" γιος=\"\" του=\"\" Κρόνου=\"\" Ρέας.=\"\" Ζούσε=\"\" στα=\"\" βάθη=\"\" θάλασσας=\"\" τη=\"\" γυναίκα=\"\" του,=\"\" Νηρηίδα=\"\" Αμφιτρίτη.=\"\" Ήταν=\"\" προστάτης=\"\" ναυτικών=\"\" ψαράδων.=\"\" Με=\"\" Αμφιτρίτη=\"\" απέκτησε=\"\" τον=\"\" Τρίτωνα=\"\" Κυμοπόλεια.=\"\" Ο=\"\" συμμετείχε=\"\" στη=\"\" Γιγαντομαχία,=\"\" βοήθησε=\"\" αδελφό=\"\" Δία,=\"\" καταδίωξε=\"\" γίγαντα=\"\" Πολυβώτη=\"\" μέχρι=\"\" Κω.=\"\" Έριξε=\"\" πάνω=\"\" ένα=\"\" τεράστιο=\"\" κομμάτι=\"\" βράχου,=\"\" το=\"\" οποίο=\"\" αργότερα=\"\" έγινε=\"\" η=\"\" Νίσυρος.\\n\\nΟι=\"\" πρωτόγονοι=\"\" Έλληνες=\"\" είχαν=\"\" εντυπωσιαστεί=\"\" θέαμα=\"\" που=\"\" περιβάλλει=\"\" από=\"\" παντού=\"\" χώρα=\"\" τους.=\"\" Θεωρούσαν=\"\" γη=\"\" ως=\"\" απέραντο=\"\" νησί=\"\" κείτονταν=\"\" θάλασσα.=\"\" Γι'=\"\" αυτό=\"\" ήταν=\"\" γαιήοχος,=\"\" δηλαδή=\"\" στήριζε=\"\" γη,=\"\" όπως=\"\" Άτλαντας=\"\" ουρανό.\\n\\nΣύμβολο=\"\" Ποσειδώνα=\"\" τρίαινα=\"\" αποτελούσε=\"\" ταυτόχρονα=\"\" σκήπτρο=\"\" αναγνώρισης=\"\" αλλά=\"\" μέσον=\"\" ή=\"\" όπλο=\"\" επιβολής=\"\" θελήσεώς=\"\" του.=\"\" αυτή,=\"\" κεντρίζοντας=\"\" ανάλογα=\"\" θάλασσα=\"\" βράχους,=\"\" προκαλούσε=\"\" θεομηνίες,=\"\" τρικυμίες,=\"\" σεισμούς,=\"\" καταποντισμούς,=\"\" ηφαιστειακές=\"\" εκρήξεις=\"\" κ.λ.π.=\"\" αντίστροφα=\"\" γαλήνη,=\"\" ηρεμία,=\"\" στερεότητα=\"\" ανάδυση=\"\" στεριάς,=\"\" ανάβλυση=\"\" υδάτων.=\"\" Άλλα=\"\" σύμβολά=\"\" ψάρι,=\"\" δελφίνι,=\"\" ταύρος=\"\" άλογο.\\n\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cstrong\u003eΟ Ποσειδώνας είναι ο θεός της στεριάς και της θάλασσας, των ποταμών, των πηγών και των πόσιμων νερών. Συμφωνα με την μυθολογία είναι γιος του Κρόνου και της Ρέας.\u003c\/strong\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ο=\"\" Ποσειδώνας=\"\" είναι=\"\" ο=\"\" θεός=\"\" της=\"\" στεριάς=\"\" και=\"\" θάλασσας,=\"\" των=\"\" ποταμών,=\"\" πηγών=\"\" πόσιμων=\"\" νερών.=\"\" Συμφωνα=\"\" με=\"\" την=\"\" μυθολογία=\"\" γιος=\"\" του=\"\" Κρόνου=\"\" Ρέας.=\"\" Ζούσε=\"\" στα=\"\" βάθη=\"\" θάλασσας=\"\" τη=\"\" γυναίκα=\"\" του,=\"\" Νηρηίδα=\"\" Αμφιτρίτη.=\"\" Ήταν=\"\" προστάτης=\"\" ναυτικών=\"\" ψαράδων.=\"\" Με=\"\" Αμφιτρίτη=\"\" απέκτησε=\"\" τον=\"\" Τρίτωνα=\"\" Κυμοπόλεια.=\"\" Ο=\"\" συμμετείχε=\"\" στη=\"\" Γιγαντομαχία,=\"\" βοήθησε=\"\" αδελφό=\"\" Δία,=\"\" καταδίωξε=\"\" γίγαντα=\"\" Πολυβώτη=\"\" μέχρι=\"\" Κω.=\"\" Έριξε=\"\" πάνω=\"\" ένα=\"\" τεράστιο=\"\" κομμάτι=\"\" βράχου,=\"\" το=\"\" οποίο=\"\" αργότερα=\"\" έγινε=\"\" η=\"\" Νίσυρος.\\n\\nΟι=\"\" πρωτόγονοι=\"\" Έλληνες=\"\" είχαν=\"\" εντυπωσιαστεί=\"\" θέαμα=\"\" που=\"\" περιβάλλει=\"\" από=\"\" παντού=\"\" χώρα=\"\" τους.=\"\" Θεωρούσαν=\"\" γη=\"\" ως=\"\" απέραντο=\"\" νησί=\"\" κείτονταν=\"\" θάλασσα.=\"\" Γι'=\"\" αυτό=\"\" ήταν=\"\" γαιήοχος,=\"\" δηλαδή=\"\" στήριζε=\"\" γη,=\"\" όπως=\"\" Άτλαντας=\"\" ουρανό.\\n\\nΣύμβολο=\"\" Ποσειδώνα=\"\" τρίαινα=\"\" αποτελούσε=\"\" ταυτόχρονα=\"\" σκήπτρο=\"\" αναγνώρισης=\"\" αλλά=\"\" μέσον=\"\" ή=\"\" όπλο=\"\" επιβολής=\"\" θελήσεώς=\"\" του.=\"\" αυτή,=\"\" κεντρίζοντας=\"\" ανάλογα=\"\" θάλασσα=\"\" βράχους,=\"\" προκαλούσε=\"\" θεομηνίες,=\"\" τρικυμίες,=\"\" σεισμούς,=\"\" καταποντισμούς,=\"\" ηφαιστειακές=\"\" εκρήξεις=\"\" κ.λ.π.=\"\" αντίστροφα=\"\" γαλήνη,=\"\" ηρεμία,=\"\" στερεότητα=\"\" ανάδυση=\"\" στεριάς,=\"\" ανάβλυση=\"\" υδάτων.=\"\" Άλλα=\"\" σύμβολά=\"\" ψάρι,=\"\" δελφίνι,=\"\" ταύρος=\"\" άλογο.\\n\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ο=\"\" Ποσειδώνας=\"\" είναι=\"\" ο=\"\" θεός=\"\" της=\"\" στεριάς=\"\" και=\"\" θάλασσας,=\"\" των=\"\" ποταμών,=\"\" πηγών=\"\" πόσιμων=\"\" νερών.=\"\" Συμφωνα=\"\" με=\"\" την=\"\" μυθολογία=\"\" γιος=\"\" του=\"\" Κρόνου=\"\" Ρέας.=\"\" Ζούσε=\"\" στα=\"\" βάθη=\"\" θάλασσας=\"\" τη=\"\" γυναίκα=\"\" του,=\"\" Νηρηίδα=\"\" Αμφιτρίτη.=\"\" Ήταν=\"\" προστάτης=\"\" ναυτικών=\"\" ψαράδων.=\"\" Με=\"\" Αμφιτρίτη=\"\" απέκτησε=\"\" τον=\"\" Τρίτωνα=\"\" Κυμοπόλεια.=\"\" Ο=\"\" συμμετείχε=\"\" στη=\"\" Γιγαντομαχία,=\"\" βοήθησε=\"\" αδελφό=\"\" Δία,=\"\" καταδίωξε=\"\" γίγαντα=\"\" Πολυβώτη=\"\" μέχρι=\"\" Κω.=\"\" Έριξε=\"\" πάνω=\"\" ένα=\"\" τεράστιο=\"\" κομμάτι=\"\" βράχου,=\"\" το=\"\" οποίο=\"\" αργότερα=\"\" έγινε=\"\" η=\"\" Νίσυρος.\\n\\nΟι=\"\" πρωτόγονοι=\"\" Έλληνες=\"\" είχαν=\"\" εντυπωσιαστεί=\"\" θέαμα=\"\" που=\"\" περιβάλλει=\"\" από=\"\" παντού=\"\" χώρα=\"\" τους.=\"\" Θεωρούσαν=\"\" γη=\"\" ως=\"\" απέραντο=\"\" νησί=\"\" κείτονταν=\"\" θάλασσα.=\"\" Γι'=\"\" αυτό=\"\" ήταν=\"\" γαιήοχος,=\"\" δηλαδή=\"\" στήριζε=\"\" γη,=\"\" όπως=\"\" Άτλαντας=\"\" ουρανό.\\n\\nΣύμβολο=\"\" Ποσειδώνα=\"\" τρίαινα=\"\" αποτελούσε=\"\" ταυτόχρονα=\"\" σκήπτρο=\"\" αναγνώρισης=\"\" αλλά=\"\" μέσον=\"\" ή=\"\" όπλο=\"\" επιβολής=\"\" θελήσεώς=\"\" του.=\"\" αυτή,=\"\" κεντρίζοντας=\"\" ανάλογα=\"\" θάλασσα=\"\" βράχους,=\"\" προκαλούσε=\"\" θεομηνίες,=\"\" τρικυμίες,=\"\" σεισμούς,=\"\" καταποντισμούς,=\"\" ηφαιστειακές=\"\" εκρήξεις=\"\" κ.λ.π.=\"\" αντίστροφα=\"\" γαλήνη,=\"\" ηρεμία,=\"\" στερεότητα=\"\" ανάδυση=\"\" στεριάς,=\"\" ανάβλυση=\"\" υδάτων.=\"\" Άλλα=\"\" σύμβολά=\"\" ψάρι,=\"\" δελφίνι,=\"\" ταύρος=\"\" άλογο.\\n\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΖούσε στα βάθη της θάλασσας με τη γυναίκα του, τη Νηρηίδα Αμφιτρίτη. Ήταν ο προστάτης των ναυτικών και των ψαράδων. Με την Αμφιτρίτη απέκτησε τον Τρίτωνα και την Κυμοπόλεια. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στη Γιγαντομαχία, βοήθησε τον αδελφό του, Δία, και καταδίωξε τον γίγαντα Πολυβώτη μέχρι την Κω. Έριξε πάνω του ένα τεράστιο κομμάτι βράχου, το οποίο αργότερα έγινε η Νίσυρος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι πρωτόγονοι Έλληνες είχαν εντυπωσιαστεί με το θέαμα της θάλασσας που περιβάλλει από παντού τη χώρα τους. Θεωρούσαν τη γη ως ένα απέραντο νησί που κείτονταν πάνω στη θάλασσα. Γι' αυτό ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός γαιήοχος, δηλαδή ο θεός που στήριζε τη γη, όπως ο Άτλαντας στήριζε τον ουρανό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣύμβολο του Ποσειδώνα είναι η τρίαινα που αποτελούσε ταυτόχρονα σκήπτρο αναγνώρισης αλλά και μέσον ή όπλο επιβολής της θελήσεώς του. Με αυτή, κεντρίζοντας ανάλογα τη θάλασσα ή βράχους, προκαλούσε θεομηνίες, τρικυμίες, σεισμούς, καταποντισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις κ.λ.π. αλλά και αντίστροφα γαλήνη, ηρεμία, στερεότητα μέχρι και ανάδυση στεριάς, ή ανάβλυση υδάτων. Άλλα σύμβολά του είναι το ψάρι, το δελφίνι, ο ταύρος και το άλογο.\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n","brand":"Plaster","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39658401497143,"sku":"2006001342","price":50.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/Agalmatidio_221.jpg?v=1768388987"},{"product_id":"themis","title":"\u003ctc\u003eΘεά Θέμις με την Επίχρυση Ζυγαριά της Δικαιοσύνης σε Αλάβαστρο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. Έγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΗ Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. Έγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. Έγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003eΈγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Alabaster","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39665385799735,"sku":"2006002465","price":20.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/Themis.jpg?v=1644752286"},{"product_id":"trireme-1","title":"\u003ctc\u003eΜικρή Τριήρης σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Γύψο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cdiv\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cstrong\u003eΗ τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π.Χ. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΥπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΗ σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΑν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003c\/div\u003e","brand":"Coloured Plaster, Marble, Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39665829806135,"sku":"2006001558","price":40.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/Trireme.jpg?v=1644855745"},{"product_id":"meander-helmet","title":"\u003ctc\u003eΠερικεφαλαία Σπαρτιατικής Έμπνευσης με Μοτίβο Μαιάνδρου σε Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Οι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο, πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία), προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους. Οι αρχαίοι Έλληνες συχνά κοσμούσαν την περικεφαλαία με το σχέδιο του μαιάνδρου, καθότι είναι από τα αρχαιότερα ελληνικά στοιχεία και συμβολίζει την νίκη. Επιπλέον, θεωρούσαν την συκγκεκριμένη περικεφαλαία πιο τυχερή ως προς την έκβαση του πολέμου.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":4224,\"10\":2,\"15\":\"arial, sans, sans-serif\"}\"\u003eΟι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο, πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία), προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους. Οι αρχαίοι Έλληνες συχνά κοσμούσαν την περικεφαλαία με το σχέδιο του μαιάνδρου, καθότι είναι από τα αρχαιότερα ελληνικά στοιχεία και συμβολίζει την νίκη. Επιπλέον, θεωρούσαν την συγκεκριμένη περικεφαλαία πιο τυχερή ως προς την έκβαση του πολέμου.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Brass","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39691728126007,"sku":"2006002851","price":70.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/helmet.jpg?v=1647250936"},{"product_id":"god-poseidon-1","title":"\u003ctc\u003eΠροτομή Θεού Ποσειδώνα σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cstrong\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Ποσειδώνας είναι ο θεός της στεριάς και της θάλασσας, των ποταμών, των πηγών και των πόσιμων νερών. Συμφωνα με την μυθολογία είναι γιος του Κρόνου και της Ρέας. Ζούσε στα βάθη της θάλασσας με τη γυναίκα του, τη Νηρηίδα Αμφιτρίτη. Ήταν ο προστάτης των ναυτικών και των ψαράδων. Με την Αμφιτρίτη απέκτησε τον Τρίτωνα και την Κυμοπόλεια. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στη Γιγαντομαχία, βοήθησε τον αδελφό του, Δία, και καταδίωξε τον γίγαντα Πολυβώτη μέχρι την Κω. Έριξε πάνω του ένα τεράστιο κομμάτι βράχου, το οποίο αργότερα έγινε η Νίσυρος.\\n\\nΟι πρωτόγονοι Έλληνες είχαν εντυπωσιαστεί με το θέαμα της θάλασσας που περιβάλλει από παντού τη χώρα τους. Θεωρούσαν τη γη ως ένα απέραντο νησί που κείτονταν πάνω στη θάλασσα. Γι' αυτό ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός γαιήοχος, δηλαδή ο θεός που στήριζε τη γη, όπως ο Άτλαντας στήριζε τον ουρανό.\\n\\nΣύμβολο του Ποσειδώνα είναι η τρίαινα που αποτελούσε ταυτόχρονα σκήπτρο αναγνώρισης αλλά και μέσον ή όπλο επιβολής της θελήσεώς του. Με αυτή, κεντρίζοντας ανάλογα τη θάλασσα ή βράχους, προκαλούσε θεομηνίες, τρικυμίες, σεισμούς, καταποντισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις κ.λ.π. αλλά και αντίστροφα γαλήνη, ηρεμία, στερεότητα μέχρι και ανάδυση στεριάς, ή ανάβλυση υδάτων. Άλλα σύμβολά του είναι το ψάρι, το δελφίνι, ο ταύρος και το άλογο.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":8961,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"16\":10}\"\u003eΟ Ποσειδώνας είναι ο θεός της στεριάς και της θάλασσας, των ποταμών, των πηγών και των πόσιμων νερών. Συμφωνα με την μυθολογία είναι γιος του Κρόνου και της Ρέας. \u003c\/span\u003e\u003c\/strong\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Ποσειδώνας είναι ο θεός της στεριάς και της θάλασσας, των ποταμών, των πηγών και των πόσιμων νερών. Συμφωνα με την μυθολογία είναι γιος του Κρόνου και της Ρέας. Ζούσε στα βάθη της θάλασσας με τη γυναίκα του, τη Νηρηίδα Αμφιτρίτη. Ήταν ο προστάτης των ναυτικών και των ψαράδων. Με την Αμφιτρίτη απέκτησε τον Τρίτωνα και την Κυμοπόλεια. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στη Γιγαντομαχία, βοήθησε τον αδελφό του, Δία, και καταδίωξε τον γίγαντα Πολυβώτη μέχρι την Κω. Έριξε πάνω του ένα τεράστιο κομμάτι βράχου, το οποίο αργότερα έγινε η Νίσυρος.\\n\\nΟι πρωτόγονοι Έλληνες είχαν εντυπωσιαστεί με το θέαμα της θάλασσας που περιβάλλει από παντού τη χώρα τους. Θεωρούσαν τη γη ως ένα απέραντο νησί που κείτονταν πάνω στη θάλασσα. Γι' αυτό ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός γαιήοχος, δηλαδή ο θεός που στήριζε τη γη, όπως ο Άτλαντας στήριζε τον ουρανό.\\n\\nΣύμβολο του Ποσειδώνα είναι η τρίαινα που αποτελούσε ταυτόχρονα σκήπτρο αναγνώρισης αλλά και μέσον ή όπλο επιβολής της θελήσεώς του. Με αυτή, κεντρίζοντας ανάλογα τη θάλασσα ή βράχους, προκαλούσε θεομηνίες, τρικυμίες, σεισμούς, καταποντισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις κ.λ.π. αλλά και αντίστροφα γαλήνη, ηρεμία, στερεότητα μέχρι και ανάδυση στεριάς, ή ανάβλυση υδάτων. Άλλα σύμβολά του είναι το ψάρι, το δελφίνι, ο ταύρος και το άλογο.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":8961,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Ποσειδώνας είναι ο θεός της στεριάς και της θάλασσας, των ποταμών, των πηγών και των πόσιμων νερών. Συμφωνα με την μυθολογία είναι γιος του Κρόνου και της Ρέας. Ζούσε στα βάθη της θάλασσας με τη γυναίκα του, τη Νηρηίδα Αμφιτρίτη. Ήταν ο προστάτης των ναυτικών και των ψαράδων. Με την Αμφιτρίτη απέκτησε τον Τρίτωνα και την Κυμοπόλεια. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στη Γιγαντομαχία, βοήθησε τον αδελφό του, Δία, και καταδίωξε τον γίγαντα Πολυβώτη μέχρι την Κω. Έριξε πάνω του ένα τεράστιο κομμάτι βράχου, το οποίο αργότερα έγινε η Νίσυρος.\\n\\nΟι πρωτόγονοι Έλληνες είχαν εντυπωσιαστεί με το θέαμα της θάλασσας που περιβάλλει από παντού τη χώρα τους. Θεωρούσαν τη γη ως ένα απέραντο νησί που κείτονταν πάνω στη θάλασσα. Γι' αυτό ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός γαιήοχος, δηλαδή ο θεός που στήριζε τη γη, όπως ο Άτλαντας στήριζε τον ουρανό.\\n\\nΣύμβολο του Ποσειδώνα είναι η τρίαινα που αποτελούσε ταυτόχρονα σκήπτρο αναγνώρισης αλλά και μέσον ή όπλο επιβολής της θελήσεώς του. Με αυτή, κεντρίζοντας ανάλογα τη θάλασσα ή βράχους, προκαλούσε θεομηνίες, τρικυμίες, σεισμούς, καταποντισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις κ.λ.π. αλλά και αντίστροφα γαλήνη, ηρεμία, στερεότητα μέχρι και ανάδυση στεριάς, ή ανάβλυση υδάτων. Άλλα σύμβολά του είναι το ψάρι, το δελφίνι, ο ταύρος και το άλογο.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":8961,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"16\":10}\"\u003eΖούσε στα βάθη της θάλασσας με τη γυναίκα του, τη Νηρηίδα Αμφιτρίτη. Ήταν ο προστάτης των ναυτικών και των ψαράδων. Με την Αμφιτρίτη απέκτησε τον Τρίτωνα και την Κυμοπόλεια. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στη Γιγαντομαχία, βοήθησε τον αδελφό του, Δία, και καταδίωξε τον γίγαντα Πολυβώτη μέχρι την Κω. Έριξε πάνω του ένα τεράστιο κομμάτι βράχου, το οποίο αργότερα έγινε η Νίσυρος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι πρωτόγονοι Έλληνες είχαν εντυπωσιαστεί με το θέαμα της θάλασσας που περιβάλλει από παντού τη χώρα τους. Θεωρούσαν τη γη ως ένα απέραντο νησί που κείτονταν πάνω στη θάλασσα. Γι' αυτό ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός γαιήοχος, δηλαδή ο θεός που στήριζε τη γη, όπως ο Άτλαντας στήριζε τον ουρανό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣύμβολο του Ποσειδώνα είναι η τρίαινα που αποτελούσε ταυτόχρονα σκήπτρο αναγνώρισης αλλά και μέσον ή όπλο επιβολής της θελήσεώς του. Με αυτή, κεντρίζοντας ανάλογα τη θάλασσα ή βράχους, προκαλούσε θεομηνίες, τρικυμίες, σεισμούς, καταποντισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις κ.λ.π. αλλά και αντίστροφα γαλήνη, ηρεμία, στερεότητα μέχρι και ανάδυση στεριάς, ή ανάβλυση υδάτων. Άλλα σύμβολά του είναι το ψάρι, το δελφίνι, ο ταύρος και το άλογο.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Brass","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39691746181175,"sku":"2006001350","price":500.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/poseidon_brass.jpg?v=1647252576"},{"product_id":"the-spartan-shield-of-king-leonidas","title":"\u003ctc\u003eH Σπαρτιάτικη Ασπίδα του Λεωνίδα σε Μεγάλο Μέγεθος από Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» (Κ. Καβάφης).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003cstrong\u003eΟ Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ.\u003c\/strong\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» (Κ. Καβάφης).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» (Κ. Καβάφης).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΟ Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» (Κ. Καβάφης).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Ο Λεωνίδας ήταν αρχαίος Έλληνας με καταγωγή από τη δυναστεία των Αγιαδών και διατέλεσε βασιλιάς της Σπάρτης από το 490 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του στη μάχη των Θερμοπυλών κατά των Περσών το 480 π.Χ. Ο Λεωνίδας ανέλαβε την ηγεσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού και κατάφερε με επιτυχία να τους κρατήσει ενωμένους και να ξεχάσουν τις διαφορές τους. Η στρατιωτική του ευφυΐα έγινε εμφανής τον Αύγουστο του 480 π.Χ. στο στενό των Θερμοπυλών, με το τρόπο που παρέταξε τα στρατιωτικά τμήματα και με τη ταχύτητα με την οποία τα ενάλλασσε στο πεδίο της μάχης. Μπροστά στον πολυπληθέστατο στρατό των Περσών, ο Λεωνίδας με 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς προέβαλε γενναία αντίσταση, εκμεταλλευόμενος και τη φυσική διαμόρφωση της θέσης. Όταν ο Ξέρξης τού απέστειλε αγγελιαφόρο και του ζήτησε να παραδώσει τα όπλα και να παραδοθεί, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς απάντησε «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις», θέλοντας έτσι να τον προκαλέσει να δώσει μάχη και να αποδείξει την αξία του. Προς τιμή του Λεωνίδα στην ελληνιστική περίοδο οι Σπαρτιάτες ανήγειραν ένα ναό, το Λεωνιδαίο, και τελούσαν μια ετήσια γιορτή, τα Λεωνίδαια. Το ηρωικό πρότυπο του Λεωνίδα και η ανάμνηση της μάχης των Θερμοπυλών αποτέλεσε παράδειγμα για πολλούς λαούς σε πολλές φάσεις της ιστορίας. Οι σύγχρονοι Έλληνες το χρησιμοποίησαν ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία, κατά την επανάσταση του 1821. Ο Λεωνίδας με τον στρατό του, έπεσαν ηρωικά σε μια μάχη που έμεινε στην παγκόσμια ιστορία να συμβολίζει την ανδρεία και την αυτοθυσία. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» (Κ. Καβάφης).\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003cem\u003e«Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες» (Κ. Καβάφης).\u003c\/em\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Bronze \u0026 Brass","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":39720216494135,"sku":"2006001356","price":325.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/shield_1356.jpg?v=1649995727"},{"product_id":"wrestling","title":"\u003ctc\u003eΗ Πάλη, Μπρούντζινο Γλυπτό\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πάλη είναι από τα αρχαιότερα ατομικά αθλήματα. Η προέλευσή της ξεκινά πολλούς αιώνες πριν. Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα, η οποία γράφτηκε τον 8ο π.χ. αιώνα, τους αγώνες πάλης προς τιμήν του Πάτροκλου κατά την πολιορκία της Τροίας και την αναμέτρηση του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα με τον Αίαντα, γιο του βασιλιά της Σαλαμίνας, Τελαμώνα. Η αρχαία ελληνική πάλη απαιτούσε συνδυασμό τέχνης, ευκινησίας και δύναμης. Αποτελούσε μέρος του πεντάθλου, αλλά στους πανελλήνιους αγώνες συμπεριλαμβάνονταν και ως ανεξάρτητο άθλημα. Τα είδη της πάλης ήταν δύο: η ορθία πάλη και η κάτω πάλη. Στην ορθία πάλη αρκούσε ο παλαιστής να ρίξει τον αντίπαλό του κάτω τρεις φορές για να ανακηρυχθεί νικητής. Στην κάτω πάλη δεν αρκούσε η πτώση. Ο αγώνας συνεχίζονταν ώσπου ο ένας εκ των δύο αθλητών να παραδεχθεί την ήττα του. Ο παλαιστής ύψωνε το χέρι του με τον μέσο δείκτη τεντωμένο για να τον δει ο κριτής.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":2236962},\"15\":\"Roboto\",\"16\":10}\"\u003e\u003cstrong\u003eΗ πάλη είναι από τα αρχαιότερα ατομικά αθλήματα. Η προέλευσή της ξεκινά πολλούς αιώνες πριν. Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα, η οποία γράφτηκε τον 8ο π.χ. αιώνα, τους αγώνες πάλης προς τιμήν του Πάτροκλου κατά την πολιορκία της Τροίας και την αναμέτρηση του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα με τον Αίαντα, γιο του βασιλιά της Σαλαμίνας, Τελαμώνα.\u003c\/strong\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πάλη είναι από τα αρχαιότερα ατομικά αθλήματα. Η προέλευσή της ξεκινά πολλούς αιώνες πριν. Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα, η οποία γράφτηκε τον 8ο π.χ. αιώνα, τους αγώνες πάλης προς τιμήν του Πάτροκλου κατά την πολιορκία της Τροίας και την αναμέτρηση του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα με τον Αίαντα, γιο του βασιλιά της Σαλαμίνας, Τελαμώνα. Η αρχαία ελληνική πάλη απαιτούσε συνδυασμό τέχνης, ευκινησίας και δύναμης. Αποτελούσε μέρος του πεντάθλου, αλλά στους πανελλήνιους αγώνες συμπεριλαμβάνονταν και ως ανεξάρτητο άθλημα. Τα είδη της πάλης ήταν δύο: η ορθία πάλη και η κάτω πάλη. Στην ορθία πάλη αρκούσε ο παλαιστής να ρίξει τον αντίπαλό του κάτω τρεις φορές για να ανακηρυχθεί νικητής. Στην κάτω πάλη δεν αρκούσε η πτώση. Ο αγώνας συνεχίζονταν ώσπου ο ένας εκ των δύο αθλητών να παραδεχθεί την ήττα του. Ο παλαιστής ύψωνε το χέρι του με τον μέσο δείκτη τεντωμένο για να τον δει ο κριτής.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":2236962},\"15\":\"Roboto\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πάλη είναι από τα αρχαιότερα ατομικά αθλήματα. Η προέλευσή της ξεκινά πολλούς αιώνες πριν. Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα, η οποία γράφτηκε τον 8ο π.χ. αιώνα, τους αγώνες πάλης προς τιμήν του Πάτροκλου κατά την πολιορκία της Τροίας και την αναμέτρηση του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα με τον Αίαντα, γιο του βασιλιά της Σαλαμίνας, Τελαμώνα. Η αρχαία ελληνική πάλη απαιτούσε συνδυασμό τέχνης, ευκινησίας και δύναμης. Αποτελούσε μέρος του πεντάθλου, αλλά στους πανελλήνιους αγώνες συμπεριλαμβάνονταν και ως ανεξάρτητο άθλημα. Τα είδη της πάλης ήταν δύο: η ορθία πάλη και η κάτω πάλη. Στην ορθία πάλη αρκούσε ο παλαιστής να ρίξει τον αντίπαλό του κάτω τρεις φορές για να ανακηρυχθεί νικητής. Στην κάτω πάλη δεν αρκούσε η πτώση. Ο αγώνας συνεχίζονταν ώσπου ο ένας εκ των δύο αθλητών να παραδεχθεί την ήττα του. Ο παλαιστής ύψωνε το χέρι του με τον μέσο δείκτη τεντωμένο για να τον δει ο κριτής.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":2236962},\"15\":\"Roboto\",\"16\":10}\"\u003eΗ αρχαία ελληνική πάλη απαιτούσε συνδυασμό τέχνης, ευκινησίας και δύναμης. Αποτελούσε μέρος του πεντάθλου, αλλά στους πανελλήνιους αγώνες συμπεριλαμβάνονταν και ως ανεξάρτητο άθλημα. Τα είδη της πάλης ήταν δύο: η ορθία πάλη και η κάτω πάλη. Στην ορθία πάλη αρκούσε ο παλαιστής να ρίξει τον αντίπαλό του κάτω τρεις φορές για να ανακηρυχθεί νικητής. Στην κάτω πάλη δεν αρκούσε η πτώση. Ο αγώνας συνεχίζονταν ώσπου ο ένας εκ των δύο αθλητών να παραδεχθεί την ήττα του. Ο παλαιστής ύψωνε το χέρι του με τον μέσο δείκτη τεντωμένο για να τον δει ο κριτής.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Brass","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":40109991297079,"sku":"2006000862","price":85.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/pali.jpg?v=1677741380"},{"product_id":"boxers","title":"\u003ctc\u003eΟι Παλαιστές σε Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003cstrong\u003eΗ πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου.\u003c\/strong\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΗ πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΚατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΗ αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΣτους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΤέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΣτην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η πυγμή ήταν ένα από τα παλαιότερα και δυναμικότερα αγωνίσματα των αρχαίων Ελλήνων το οποίο ήταν γνωστό από την Μυκηναϊκή και την Μινωική εποχή με βαθιές ρίζες από την Ελληνική Προϊστορία. Αναφέρεται και στα Ομηρικά Έπη σαν ένα από τα αγωνίσματα που διεξήχθησαν προς τιμήν του Πατρόκλου. Η πυγμή μπαίνει σαν αγώνισμα στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (668π.Χ.). Οι πυγμάχοι φορούσαν στα χέρια τους ιμάντες (ειδικά λουριά από λεπτό δέρμα βοδιού) με σκοπό να έχουν τον καρπό τους και τα δάχτυλά τους σφιγμένα και σταθερά. Περίπου στον 3ο αιώνα π.χ. οι πυγμάχοι χρησιμοποίησαν μία νέα μέθοδο προστασίας των χεριών τους, φορώντας ένα είδος έτοιμου γαντιού από περιτυλιγμένους ιμάντες. Κατά την εποχή των Ρωμαϊκών χρόνων χρησιμοποίησαν γάντια ενισχυμένα από σίδερο και μολύβι. Οι ιμάντες κατά εποχές διέφεραν, εξελίσσονταν και είχαν διαφορετικές ονομασίες όπως: 1. Μειλίχαι ή Στρόφια (δέρμα γύρω από τον καρπό), 2. Σφαίραι, 3. Οξείς Ιμάντες (γάντι από έτοιμους περιτυλιγμένους ιμάντες), 4. Caestus (ρωμαϊκό γάντι από σίδερο και μολύβι). Η αλλαγή στους ιμάντες είχε σαν επακόλουθο σημαντικές αλλαγές στην τεχνική της πυγμής. Κατά την χρήση των μειλιχών απαιτείτο υψηλή τεχνική ευκινησία επιδεξιότητα και ευλυγισία, ενώ κατά την χρήση των οξέων ιμάντων ο αγώνας γινόταν βίαιος και λιγότερο τεχνικός απαιτώντας δυνατά χτυπήματα με έμφαση στην άμυνα. Σίγουρα η αρχαία πυγμή ήταν διαφορετική από την σημερινή. Δεν υπήρχε χρονικός περιορισμός στον αγώνα, δεν γνωρίζουμε τις διαστάσεις του χώρου που αγωνιζόντουσαν οι πυγμάχοι και τέλος, οι αθλητές αγωνίζονταν έως ότου ο ένας από τους δύο να πέσει κάτω αναίσθητος ή να «απαγορεύσει» δηλαδή με ύψωση ενός ή και των δύο δακτύλων να δηλώσει την ήττα του. Ο κριτής είχε την δυνατότητα έπειτα από συμφωνία και των δύο αντιπάλων να σταματήσει για λίγο τον αγώνα ούτως ώστε να ξεκουραστούν για λίγο και να συνεχίσουν αργότερα. Στους Έλληνες πυγμάχους φαίνεται ότι άρεσαν τα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω του ότι ήταν πιο αποτελεσματικά. Πολλή μεγάλη σημασία κατά την διάρκεια ενός αγώνα είχε η θέση που ελάμβαναν οι παίκτες σε σχέση με τον ήλιο. Ο αθλητής ο οποίος είχε απέναντί του τον ήλιο συνήθως έχανε τον αγώνα. Τέλος, όταν στον αγώνα δεν υπήρχε νικητής, οι αθλητές μπορούσαν να ζητήσουν τη λεγόμενη «κλίμακα», δηλαδή καθόντουσαν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο και μετά από κλήρο αντάλλασσαν χτυπήματα έως ότου να πέσει ο ένας εκ των δύο. Στην πυγμή υπήρχαν απαγορευτικοί κανόνες όπως: 1. οι λαβές, 2. χτυπήματα στα γεννητικά όργανα και 3. η ενίσχυση των ιμάντων με περισσότερα εξογκώματα από λουριά και η χρησιμοποίηση χοιρινού δέρματος. Παρόλα τα προστατευτικά σίγουρα υπήρχαν συχνοί τραυματισμοί έως και θάνατοι. Οι προϋποθέσεις ενός καλού πυγμάχου ήταν: υπομονή, επιμονή, θάρρος, αντοχή στον πόνο. Επίσης ένας καλός πυγμάχος έπρεπε να είχε μακριά χέρια, δυνατούς καρπούς και ώμους. Οι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":15105,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0,\"14\":{\"1\":2,\"2\":0},\"15\":\"Arial\",\"16\":10}\"\u003eΟι πιο διάσημοι πυγμάχοι ήταν: Γλαύκος ο Καρύστιος, Κλειτόμαχος ο Θηβαίος, Διαγόρας ο Ρόδιος, Κλεόξενος από την Αλεξάνδρεια, Ιππόμαχος από την Ηλεία, ο Μελαγκόμας από την Μικρά Ασία και πολλοί άλλοι.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Brass","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46334149034313,"sku":"2006000866","price":180.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/DSC_0744.jpg?v=1678262917"},{"product_id":"helmet","title":"\u003ctc\u003eΜπρούντζινη Κορινθιακή Περικεφαλαία σε Λευκή Μαρμάρινη Βάση\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Οι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΟι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Οι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Οι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003eΧρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Brass \u0026 Marble","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":46478564032841,"sku":"2006000863","price":199.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/products\/Agalmatidio_143.jpg?v=1680759723"},{"product_id":"themis-copy","title":"\u003ctc\u003eΑλαβάστρινη Θεά Θέμις με την Ζυγαριά της Δικαιοσύνης\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. Έγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΗ Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. Έγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Η Θέμις ανήκε στους Τιτάνες. Ήταν η θεά της δικαιοσύνης καθώς αντιπροσώπευε τον νόμο, την απαρασάλευτη τάξη και το θείο δίκαιο. Έγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"\u003eΈγινε προστάτιδα του μαντείου των Δελφών μετά τη μητέρα της (Γαία). Συχνά αναφέρεται και ως «Θεά Προφήτης» διότι επινόησε τους χρησμούς, αλλά και ως «Ιχναιά Θεά» γιατί αντιλαμβανόταν τις αδικίες και τιμωρούσε αναλόγως.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Alabaster","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52358725632329,"sku":"2006003374","price":20.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/2006003374.jpg?v=1747995396"},{"product_id":"coloured-head-of-goddess-hygeia-copy","title":"\u003ctc\u003eΠοπ Γύψινη Προτομή της Θεάς Υγείας σε Λευκή Εγχάρακτη Βάση\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χρωματιστή κεφαλή της Υγείας. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και της πρόληψης των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της, αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες, στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί:                                                                                      \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003cstrong\u003eΧρωματιστή κεφαλή της Υγείας. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και της πρόληψης των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χρωματιστή κεφαλή της Υγείας. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και της πρόληψης των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της, αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες, στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί:                                                                                      \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χρωματιστή κεφαλή της Υγείας. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και της πρόληψης των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της, αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες, στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί:                                                                                      \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003eΩς αρχαιότερο κέντρο λατρείας της, αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες, στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί: \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χρωματιστή κεφαλή της Υγείας. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και της πρόληψης των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της, αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες, στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί:                                                                                      \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\"1\":2,\"2\":\"Χρωματιστή κεφαλή της Υγείας. H Υγεία ήταν αρχαιοελληνική θεότητα και κόρη του Ασκληπιού και της Ηπιόνης. Ήταν συνδεδεμένη με την διατήρηση της καλής υγείας και της πρόληψης των ασθενειών. Σύμβολό της ήταν ένα φίδι το οποίο κρατούσε στο ένα της χέρι ή το τύλιγε γύρω από το σώμα της, είτε το είχε δίπλα της. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της, αναφέρεται η Τιτάνη στην περιοχή της Σικυώνας, όπου βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, περί το 420 π.Χ. Ο Ορφικός ύμνος περί της θεάς Υγείας προδίδει τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες, στην διατήρηση της καλής υγείας και ακολουθεί:                                                                                      \\\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\\nάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\\nδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\\nκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\\nκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\\nκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\\nΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\\nδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\\nδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\\nούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\\nδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\\nΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\\nκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\\\".\"}\" data-sheets-userformat=\"{\"2\":513,\"3\":{\"1\":0},\"12\":0}\"\u003e\"Ω περιπόθητη, αξιέραστη, που ζωογονείς τα πάντα, βασίλισσα των πάντων,\u003cbr\u003eάκουσέ με, ω μακάρια Υγίεια, που φέρνεις την ευτυχία και είσαι η μητέρα όλων,\u003cbr\u003eδιότι από σένα καταστρέφονται οι ασθένειες των ανθρώπων,\u003cbr\u003eκαι κάθε σπίτι ευημερεί γεμάτο χαρά χάρη σε σένα,\u003cbr\u003eκαι οι τέχνες ακμάζουν, και σε ποθεί ο κόσμος, ω βασίλισσα,\u003cbr\u003eκαι μόνον ο Άδης σε μισεί, ο πάντοτε θανατηφόρος.\u003cbr\u003eΕίσαι πάντα γεμάτη ζωντάνια, πολυπόθητη, ανακούφιση για τους θνητούς,\u003cbr\u003eδιότι χωρίς εσένα όλα είναι ανώφελα στους ανθρώπους·\u003cbr\u003eδιότι ούτε ο Πλούτος, που μάς δίνει τα αγαθά, είναι γλυκός στα συμπόσια,\u003cbr\u003eούτε ο άνδρας, που μόχθησε πολύ, καταφέρνει να γεράσει χωρίς εσένα·\u003cbr\u003eδιότι μόνη εσύ κυριαρχείς στα πάντα, και βασιλεύεις σε όλους.\u003cbr\u003eΑλλά, ω θεά, έλα στους μύστες πάντοτε βοηθός,\u003cbr\u003eκαι σώζε μας από την κακοτυχία των φοβερών ασθενειών\".\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e","brand":"Coloured Plaster","offers":[{"title":"Μαύρο","offer_id":52372257407305,"sku":"2006003201ACID GREEN","price":79.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true},{"title":"Κόκκινο","offer_id":52372257440073,"sku":"2006003201BK","price":79.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true},{"title":"Πετρόλ","offer_id":52372257472841,"sku":"2006003201BL","price":79.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true},{"title":"Χρυσό","offer_id":52372257505609,"sku":"2006003201RD","price":79.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true},{"title":"Ciel","offer_id":52817739448649,"sku":"2006003201CI","price":79.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/2006003201ACIDGREEN.jpg?v=1748237226"},{"product_id":"small-pop-trireme","title":"\u003ctc\u003eΜικρή Τριήρης Αφιερωμένη στην\u0026nbsp;Ιθάκη του Οδυσσέα από Γύψο \u0026amp; Οξειδωμένο Ορείχαλκο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003cdiv\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cstrong\u003eΗ τριήρης ήταν κωπηλατικό πολεμικό πλοίο με τρεις σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί. Εμφανίστηκε στην Κόρινθο και λόγω της ταχύτητας και της ευελιξίας του, αποτέλεσε τον κυρίαρχο τύπο πολεμικού πλοίου στη Μεσόγειο από τον 7ο έως τον 4ο αιώνα π.Χ. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΥπήρξε το πλοίο που πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες κατά την κλασική περίοδο και υμνήθηκε τόσο για την ομορφιά, όσο και για την πολεμική του ισχύ. Ναυπηγήθηκε περί τα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ., από τον περίφημο Κορίνθιο ναυπηγό, Αμεινοκλή. Η εμφάνιση της τριήρους, σηματοδότησε την ουσιαστική εξέλιξη του πολεμικού ναυτικού στην Αρχαία Ελλάδα, δημιουργώντας μια νέα κλάση πέραν της πεντηκοντόρου και της διήρους. Ο εξελιγμένος αυτός τύπος, επέφερε μικρή αύξηση στις διαστάσεις (μήκος, ύψος και πλάτος) του σκάφους. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΗ σημαντικότερη καινοτομία σημειώθηκε στην κινητήρια δύναμη προώθησης, και οι 50 κωπηλάτες που διέθετε η πεντηκόντορος, τριπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 170. \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Η=\"\" τριήρης=\"\" ήταν=\"\" κωπηλατικό=\"\" πολεμικό=\"\" πλοίο=\"\" με=\"\" τρεις=\"\" σειρές=\"\" κουπιών=\"\" και=\"\" έναν=\"\" κωπηλάτη=\"\" ανά=\"\" κουπί.=\"\" Εμφανίστηκε=\"\" στην=\"\" Κόρινθο=\"\" λόγω=\"\" της=\"\" ταχύτητας=\"\" ευελιξίας=\"\" του,=\"\" αποτέλεσε=\"\" τον=\"\" κυρίαρχο=\"\" τύπο=\"\" πολεμικού=\"\" πλοίου=\"\" στη=\"\" Μεσόγειο=\"\" από=\"\" 7ο=\"\" έως=\"\" 4ο=\"\" αιώνα=\"\" π.=\"\" Χ.=\"\" Υπήρξε=\"\" το=\"\" που=\"\" πρωταγωνίστησε=\"\" στις=\"\" ναυμαχίες=\"\" κατά=\"\" την=\"\" κλασική=\"\" περίοδο=\"\" υμνήθηκε=\"\" τόσο=\"\" για=\"\" ομορφιά,=\"\" όσο=\"\" πολεμική=\"\" του=\"\" ισχύ.=\"\" Ναυπηγήθηκε=\"\" περί=\"\" τα=\"\" τέλη=\"\" 8ου=\"\" π.Χ.,=\"\" περίφημο=\"\" Κορίνθιο=\"\" ναυπηγό,=\"\" Αμεινοκλή.=\"\" Η=\"\" εμφάνιση=\"\" τριήρους,=\"\" σηματοδότησε=\"\" ουσιαστική=\"\" εξέλιξη=\"\" ναυτικού=\"\" Αρχαία=\"\" Ελλάδα,=\"\" δημιουργώντας=\"\" μια=\"\" νέα=\"\" κλάση=\"\" πέραν=\"\" πεντηκοντόρου=\"\" διήρους.=\"\" Ο=\"\" εξελιγμένος=\"\" αυτός=\"\" τύπος,=\"\" επέφερε=\"\" μικρή=\"\" αύξηση=\"\" διαστάσεις=\"\" (μήκος,=\"\" ύψος=\"\" πλάτος)=\"\" σκάφους.=\"\" σημαντικότερη=\"\" καινοτομία=\"\" σημειώθηκε=\"\" κινητήρια=\"\" δύναμη=\"\" προώθησης,=\"\" οι=\"\" 50=\"\" κωπηλάτες=\"\" διέθετε=\"\" η=\"\" πεντηκόντορος,=\"\" τριπλασιάστηκαν=\"\" φτάνοντας=\"\" τους=\"\" 170.=\"\" Αν=\"\" πρώτοι=\"\" ναυπήγησαν=\"\" τριήρεις=\"\" Κορίνθιοι,=\"\" εντούτοις,=\"\" Αθηναίοι=\"\" εκείνοι=\"\" έφτασαν=\"\" στο=\"\" αποκορύφωμα=\"\" ναυπηγικής=\"\" τέχνης,=\"\" σε=\"\" συνδυασμό=\"\" αισθητική,=\"\" ώστε=\"\" να=\"\" θεωρούνται=\"\" Αθηναϊκές=\"\" ως=\"\" πιο=\"\" όμορφες.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΑν και οι πρώτοι που ναυπήγησαν τριήρεις ήταν οι Κορίνθιοι, εντούτοις, ήταν οι Αθηναίοι εκείνοι που έφτασαν στο αποκορύφωμα της ναυπηγικής τους τέχνης, σε συνδυασμό με την αισθητική, ώστε να θεωρούνται οι Αθηναϊκές τριήρεις ως οι πιο όμορφες.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003c\/div\u003e","brand":"Plaster \u0026 Oxidized Brass","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52531494650185,"sku":"2006003476","price":95.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/2006003476.jpg?v=1750317743"},{"product_id":"pop-coloured-plaster-bust-god-poseidon","title":"\u003ctc\u003eΘεός Ποσειδώνας Γύψινη Ποπ Προτομή\u003c\/tc\u003e","description":"\n\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ο=\"\" Ποσειδώνας=\"\" είναι=\"\" ο=\"\" θεός=\"\" της=\"\" στεριάς=\"\" και=\"\" θάλασσας,=\"\" των=\"\" ποταμών,=\"\" πηγών=\"\" πόσιμων=\"\" νερών.=\"\" Συμφωνα=\"\" με=\"\" την=\"\" μυθολογία=\"\" γιος=\"\" του=\"\" Κρόνου=\"\" Ρέας.=\"\" Ζούσε=\"\" στα=\"\" βάθη=\"\" θάλασσας=\"\" τη=\"\" γυναίκα=\"\" του,=\"\" Νηρηίδα=\"\" Αμφιτρίτη.=\"\" Ήταν=\"\" προστάτης=\"\" ναυτικών=\"\" ψαράδων.=\"\" Με=\"\" Αμφιτρίτη=\"\" απέκτησε=\"\" τον=\"\" Τρίτωνα=\"\" Κυμοπόλεια.=\"\" Ο=\"\" συμμετείχε=\"\" στη=\"\" Γιγαντομαχία,=\"\" βοήθησε=\"\" αδελφό=\"\" Δία,=\"\" καταδίωξε=\"\" γίγαντα=\"\" Πολυβώτη=\"\" μέχρι=\"\" Κω.=\"\" Έριξε=\"\" πάνω=\"\" ένα=\"\" τεράστιο=\"\" κομμάτι=\"\" βράχου,=\"\" το=\"\" οποίο=\"\" αργότερα=\"\" έγινε=\"\" η=\"\" Νίσυρος.\\n\\nΟι=\"\" πρωτόγονοι=\"\" Έλληνες=\"\" είχαν=\"\" εντυπωσιαστεί=\"\" θέαμα=\"\" που=\"\" περιβάλλει=\"\" από=\"\" παντού=\"\" χώρα=\"\" τους.=\"\" Θεωρούσαν=\"\" γη=\"\" ως=\"\" απέραντο=\"\" νησί=\"\" κείτονταν=\"\" θάλασσα.=\"\" Γι'=\"\" αυτό=\"\" ήταν=\"\" γαιήοχος,=\"\" δηλαδή=\"\" στήριζε=\"\" γη,=\"\" όπως=\"\" Άτλαντας=\"\" ουρανό.\\n\\nΣύμβολο=\"\" Ποσειδώνα=\"\" τρίαινα=\"\" αποτελούσε=\"\" ταυτόχρονα=\"\" σκήπτρο=\"\" αναγνώρισης=\"\" αλλά=\"\" μέσον=\"\" ή=\"\" όπλο=\"\" επιβολής=\"\" θελήσεώς=\"\" του.=\"\" αυτή,=\"\" κεντρίζοντας=\"\" ανάλογα=\"\" θάλασσα=\"\" βράχους,=\"\" προκαλούσε=\"\" θεομηνίες,=\"\" τρικυμίες,=\"\" σεισμούς,=\"\" καταποντισμούς,=\"\" ηφαιστειακές=\"\" εκρήξεις=\"\" κ.λ.π.=\"\" αντίστροφα=\"\" γαλήνη,=\"\" ηρεμία,=\"\" στερεότητα=\"\" ανάδυση=\"\" στεριάς,=\"\" ανάβλυση=\"\" υδάτων.=\"\" Άλλα=\"\" σύμβολά=\"\" ψάρι,=\"\" δελφίνι,=\"\" ταύρος=\"\" άλογο.\\n\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cstrong\u003eΟ Ποσειδώνας είναι ο θεός της στεριάς και της θάλασσας, των ποταμών, των πηγών και των πόσιμων νερών. Συμφωνα με την μυθολογία είναι γιος του Κρόνου και της Ρέας.\u003c\/strong\u003e \u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ο=\"\" Ποσειδώνας=\"\" είναι=\"\" ο=\"\" θεός=\"\" της=\"\" στεριάς=\"\" και=\"\" θάλασσας,=\"\" των=\"\" ποταμών,=\"\" πηγών=\"\" πόσιμων=\"\" νερών.=\"\" Συμφωνα=\"\" με=\"\" την=\"\" μυθολογία=\"\" γιος=\"\" του=\"\" Κρόνου=\"\" Ρέας.=\"\" Ζούσε=\"\" στα=\"\" βάθη=\"\" θάλασσας=\"\" τη=\"\" γυναίκα=\"\" του,=\"\" Νηρηίδα=\"\" Αμφιτρίτη.=\"\" Ήταν=\"\" προστάτης=\"\" ναυτικών=\"\" ψαράδων.=\"\" Με=\"\" Αμφιτρίτη=\"\" απέκτησε=\"\" τον=\"\" Τρίτωνα=\"\" Κυμοπόλεια.=\"\" Ο=\"\" συμμετείχε=\"\" στη=\"\" Γιγαντομαχία,=\"\" βοήθησε=\"\" αδελφό=\"\" Δία,=\"\" καταδίωξε=\"\" γίγαντα=\"\" Πολυβώτη=\"\" μέχρι=\"\" Κω.=\"\" Έριξε=\"\" πάνω=\"\" ένα=\"\" τεράστιο=\"\" κομμάτι=\"\" βράχου,=\"\" το=\"\" οποίο=\"\" αργότερα=\"\" έγινε=\"\" η=\"\" Νίσυρος.\\n\\nΟι=\"\" πρωτόγονοι=\"\" Έλληνες=\"\" είχαν=\"\" εντυπωσιαστεί=\"\" θέαμα=\"\" που=\"\" περιβάλλει=\"\" από=\"\" παντού=\"\" χώρα=\"\" τους.=\"\" Θεωρούσαν=\"\" γη=\"\" ως=\"\" απέραντο=\"\" νησί=\"\" κείτονταν=\"\" θάλασσα.=\"\" Γι'=\"\" αυτό=\"\" ήταν=\"\" γαιήοχος,=\"\" δηλαδή=\"\" στήριζε=\"\" γη,=\"\" όπως=\"\" Άτλαντας=\"\" ουρανό.\\n\\nΣύμβολο=\"\" Ποσειδώνα=\"\" τρίαινα=\"\" αποτελούσε=\"\" ταυτόχρονα=\"\" σκήπτρο=\"\" αναγνώρισης=\"\" αλλά=\"\" μέσον=\"\" ή=\"\" όπλο=\"\" επιβολής=\"\" θελήσεώς=\"\" του.=\"\" αυτή,=\"\" κεντρίζοντας=\"\" ανάλογα=\"\" θάλασσα=\"\" βράχους,=\"\" προκαλούσε=\"\" θεομηνίες,=\"\" τρικυμίες,=\"\" σεισμούς,=\"\" καταποντισμούς,=\"\" ηφαιστειακές=\"\" εκρήξεις=\"\" κ.λ.π.=\"\" αντίστροφα=\"\" γαλήνη,=\"\" ηρεμία,=\"\" στερεότητα=\"\" ανάδυση=\"\" στεριάς,=\"\" ανάβλυση=\"\" υδάτων.=\"\" Άλλα=\"\" σύμβολά=\"\" ψάρι,=\"\" δελφίνι,=\"\" ταύρος=\"\" άλογο.\\n\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ο=\"\" Ποσειδώνας=\"\" είναι=\"\" ο=\"\" θεός=\"\" της=\"\" στεριάς=\"\" και=\"\" θάλασσας,=\"\" των=\"\" ποταμών,=\"\" πηγών=\"\" πόσιμων=\"\" νερών.=\"\" Συμφωνα=\"\" με=\"\" την=\"\" μυθολογία=\"\" γιος=\"\" του=\"\" Κρόνου=\"\" Ρέας.=\"\" Ζούσε=\"\" στα=\"\" βάθη=\"\" θάλασσας=\"\" τη=\"\" γυναίκα=\"\" του,=\"\" Νηρηίδα=\"\" Αμφιτρίτη.=\"\" Ήταν=\"\" προστάτης=\"\" ναυτικών=\"\" ψαράδων.=\"\" Με=\"\" Αμφιτρίτη=\"\" απέκτησε=\"\" τον=\"\" Τρίτωνα=\"\" Κυμοπόλεια.=\"\" Ο=\"\" συμμετείχε=\"\" στη=\"\" Γιγαντομαχία,=\"\" βοήθησε=\"\" αδελφό=\"\" Δία,=\"\" καταδίωξε=\"\" γίγαντα=\"\" Πολυβώτη=\"\" μέχρι=\"\" Κω.=\"\" Έριξε=\"\" πάνω=\"\" ένα=\"\" τεράστιο=\"\" κομμάτι=\"\" βράχου,=\"\" το=\"\" οποίο=\"\" αργότερα=\"\" έγινε=\"\" η=\"\" Νίσυρος.\\n\\nΟι=\"\" πρωτόγονοι=\"\" Έλληνες=\"\" είχαν=\"\" εντυπωσιαστεί=\"\" θέαμα=\"\" που=\"\" περιβάλλει=\"\" από=\"\" παντού=\"\" χώρα=\"\" τους.=\"\" Θεωρούσαν=\"\" γη=\"\" ως=\"\" απέραντο=\"\" νησί=\"\" κείτονταν=\"\" θάλασσα.=\"\" Γι'=\"\" αυτό=\"\" ήταν=\"\" γαιήοχος,=\"\" δηλαδή=\"\" στήριζε=\"\" γη,=\"\" όπως=\"\" Άτλαντας=\"\" ουρανό.\\n\\nΣύμβολο=\"\" Ποσειδώνα=\"\" τρίαινα=\"\" αποτελούσε=\"\" ταυτόχρονα=\"\" σκήπτρο=\"\" αναγνώρισης=\"\" αλλά=\"\" μέσον=\"\" ή=\"\" όπλο=\"\" επιβολής=\"\" θελήσεώς=\"\" του.=\"\" αυτή,=\"\" κεντρίζοντας=\"\" ανάλογα=\"\" θάλασσα=\"\" βράχους,=\"\" προκαλούσε=\"\" θεομηνίες,=\"\" τρικυμίες,=\"\" σεισμούς,=\"\" καταποντισμούς,=\"\" ηφαιστειακές=\"\" εκρήξεις=\"\" κ.λ.π.=\"\" αντίστροφα=\"\" γαλήνη,=\"\" ηρεμία,=\"\" στερεότητα=\"\" ανάδυση=\"\" στεριάς,=\"\" ανάβλυση=\"\" υδάτων.=\"\" Άλλα=\"\" σύμβολά=\"\" ψάρι,=\"\" δελφίνι,=\"\" ταύρος=\"\" άλογο.\\n\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΖούσε στα βάθη της θάλασσας με τη γυναίκα του, τη Νηρηίδα Αμφιτρίτη. Ήταν ο προστάτης των ναυτικών και των ψαράδων. Με την Αμφιτρίτη απέκτησε τον Τρίτωνα και την Κυμοπόλεια. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στη Γιγαντομαχία, βοήθησε τον αδελφό του, Δία, και καταδίωξε τον γίγαντα Πολυβώτη μέχρι την Κω. Έριξε πάνω του ένα τεράστιο κομμάτι βράχου, το οποίο αργότερα έγινε η Νίσυρος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι πρωτόγονοι Έλληνες είχαν εντυπωσιαστεί με το θέαμα της θάλασσας που περιβάλλει από παντού τη χώρα τους. Θεωρούσαν τη γη ως ένα απέραντο νησί που κείτονταν πάνω στη θάλασσα. Γι' αυτό ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός γαιήοχος, δηλαδή ο θεός που στήριζε τη γη, όπως ο Άτλαντας στήριζε τον ουρανό.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣύμβολο του Ποσειδώνα είναι η τρίαινα που αποτελούσε ταυτόχρονα σκήπτρο αναγνώρισης αλλά και μέσον ή όπλο επιβολής της θελήσεώς του. Με αυτή, κεντρίζοντας ανάλογα τη θάλασσα ή βράχους, προκαλούσε θεομηνίες, τρικυμίες, σεισμούς, καταποντισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις κ.λ.π. αλλά και αντίστροφα γαλήνη, ηρεμία, στερεότητα μέχρι και ανάδυση στεριάς, ή ανάβλυση υδάτων. Άλλα σύμβολά του είναι το ψάρι, το δελφίνι, ο ταύρος και το άλογο.\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n","brand":"Coloured Plaster","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53655903797577,"sku":"2006003200BL","price":79.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/nightjar_image_please_make_smaller.jpg?v=1768389756"},{"product_id":"ancient-thebes-shield-two-coloured-pendant-in-silver-925","title":"\u003ctc\u003eΑσπίδα Αρχαίου Νομίσματος Θήβας Δίχρωμο Κολιέ σε Ασήμι 925°\u003c\/tc\u003e","description":"\u003ctc\u003e\u003cp data-start=\"132\" data-end=\"185\"\u003e\u003cstrong data-start=\"132\" data-end=\"185\"\u003eΚολιέ εμπνευσμένο από το αρχαίο νόμισμα της Θήβας\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp data-start=\"187\" data-end=\"414\"\u003eΕμπνευσμένο από το εμβληματικό σχέδιο της ασπίδας που απεικονίζεται στο αρχαίο νόμισμα της Θήβας (379–338 π.Χ.) στη Βοιωτία, το ιδιαίτερο αυτό κολιέ αποτυπώνει την αισθητική και τη συμβολική δύναμη της αρχαίας ελληνικής τέχνης.\u003c\/p\u003e\u003cp data-start=\"416\" data-end=\"602\"\u003eΤο μοτίβο της Βοιωτικής ασπίδας, σύμβολο ισχύος και προστασίας, αποδίδεται με καθαρές γεωμετρικές γραμμές, δημιουργώντας ένα διαχρονικό κόσμημα που συνδυάζει ιστορία και σύγχρονο design.\u003c\/p\u003e\u003cp data-start=\"604\" data-end=\"825\"\u003eΚατασκευασμένο από υψηλής ποιότητας μέταλλο με επιχρυσωμένο φινίρισμα, το κόσμημα ξεχωρίζει για την κομψότητα και τη λεπτομέρειά του, καθιστώντας το ιδανικό τόσο για καθημερινή χρήση όσο και για πιο ιδιαίτερες εμφανίσεις.\u003c\/p\u003e\u003c\/tc\u003e","brand":"Silver 925° \u0026 Silver 925° Gold-Plated","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":54151770177865,"sku":"2006003588","price":260.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/shield-necklace.png?v=1775557146"},{"product_id":"odysseus-pop-coloured-plaster-bust","title":"\u003ctc\u003eΠοπ Γύψινη Προτομή του Οδυσσέας, του Βασιλιά της Ιθάκης\u003c\/tc\u003e","description":"\u003ctc\u003eΟ Οδυσσέας ήταν ο θρυλικός βασιλιάς της Ιθάκης και ένας από τους σημαντικότερους ήρωες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Γιος του Λαέρτη και σύζυγος της Πηνελόπης, ξεχώριζε όχι τόσο για τη σωματική του δύναμη, όσο για την ευφυΐα, την πονηριά, την ευστροφία, την ευγλωττία και την ικανότητά του να ξεπερνά ακόμη και τις πιο δύσκολες δοκιμασίες. \u003cbr\u003eΟ Οδυσσέας διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον Τρωικό Πόλεμο, όπου η στρατηγική του σκέψη και η επινοητικότητά του συνέβαλαν σημαντικά στη νίκη των Ελλήνων. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν εκείνος που εμπνεύστηκε το περίφημο τέχνασμα του Δούρειου Ίππου, χάρη στο οποίο οι Έλληνες πολεμιστές κατάφεραν να εισέλθουν στην Τροία και να οδηγήσουν τον μακρόχρονο πόλεμο στο τέλος του. \u003cbr\u003eΩστόσο, η μεγαλύτερη περιπέτειά του άρχισε μετά την πτώση της Τροίας. Κατά το ταξίδι της επιστροφής του στην Ιθάκη, ο Οδυσσέας αντιμετώπισε μια σειρά από συγκλονιστικές δοκιμασίες, οι οποίες τον κράτησαν μακριά από την πατρίδα του για δέκα ολόκληρα χρόνια. Συνάντησε τον Κύκλωπα Πολύφημο, αντιστάθηκε στο μαγευτικό τραγούδι των Σειρήνων, πέρασε ανάμεσα από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη και ήρθε αντιμέτωπος με την οργή των θεών και τους κινδύνους της ανοιχτής θάλασσας. Σε κάθε δοκιμασία, η εξυπνάδα, η αποφασιστικότητα και η εφευρετικότητά του ήταν τα σημαντικότερα όπλα του. \u003cbr\u003eΎστερα από είκοσι συνολικά χρόνια —δέκα χρόνια πολεμώντας στην Τροία και άλλα δέκα χρόνια περιπλανώμενος στις θάλασσες— ο Οδυσσέας επέστρεψε τελικά στην Ιθάκη. Εκεί ξαναβρήκε την πιστή σύζυγό του, Πηνελόπη, και τον γιο του, Τηλέμαχο, ανέκτησε το βασίλειό του και αποκατέστησε τη θέση του ως βασιλιάς. \u003cbr\u003eΗ ιστορία του Οδυσσέα, που απαθανατίστηκε κυρίως στην Οδύσσεια του Ομήρου, αποτελεί ένα από τα θεμελιώδη έπη της δυτικής λογοτεχνίας. Η περιπλάνησή του δεν είναι μόνο μια ιστορία περιπέτειας και ηρωισμού, αλλά και ένα διαχρονικό σύμβολο επιμονής, ευφυΐας, πίστης και της βαθιάς ανθρώπινης επιθυμίας για επιστροφή στην πατρίδα.\u003c\/tc\u003e","brand":"Coloured Plaster","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":55186389664073,"sku":"2006003635","price":79.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/odysseus.jpg?v=1788261290"},{"product_id":"large-corinthian-bronze-armor-on-a-plexi-glass-base","title":"\u003ctc\u003eΜεγάλη Κορινθιακή Περικεφαλαία σε Μπρούντζο πάνω σε Πλέξι-Γκλας Βάση\u003c\/tc\u003e","description":"\u003ctc\u003e\u003cp class=\"isSelectedEnd\"\u003e\u003cstrong\u003eΑντίγραφο κορινθιακού οπλισμού, τοποθετημένο σε βάση από πλεξιγκλάς. Ο οπλισμός αποτελούσε τον εξοπλισμό του πολεμιστή και κατασκευαζόταν κυρίως από μέταλλο και δέρμα. Περιλάμβανε συνήθως κράνος, θώρακα, επιγονατίδα, ασπίδα, ξίφος και δόρυ. Οι αρχαίοι Έλληνες συνέδεαν τον οπλισμό με το πεδίο της μάχης και την ηρωική δόξα, ενώ η απουσία του θεωρούνταν ακόμη και ένδειξη έλλειψης ανδρείας (Όμηρος, Ιλιάδα).\u003c\/strong\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp class=\"isSelectedEnd\"\u003e\u003cspan\u003eΗ πανοπλία του οπλίτη αποτελούνταν συνήθως από χάλκινο κράνος, θώρακα, περικνημίδες για την προστασία των ποδιών, μεγάλη κυκλική ασπίδα, ξίφος και δόρυ. Όλα αυτά τα στοιχεία παρείχαν προστασία στον πολεμιστή και παράλληλα του επέτρεπαν να μάχεται αποτελεσματικά στον στενό σχηματισμό της φάλαγγας.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp class=\"isSelectedEnd\"\u003e\u003cspan\u003eΓια τους αρχαίους Έλληνες, η πανοπλία δεν αποτελούσε απλώς μέσο προστασίας. Ήταν στενά συνδεδεμένη με το πολεμικό καθήκον, την τιμή, την ανδρεία και την ηρωική δόξα. Ιδιαίτερη συμβολική σημασία είχε η ασπίδα, καθώς ο πολεμιστής όφειλε να προστατεύει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά κυρίως τους συμπολεμιστές που βρίσκονταν δίπλα του.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp\u003e\u003cspan\u003eΗ σημασία της πανοπλίας και των όπλων αποτυπώνεται και στην αρχαία ελληνική γραμματεία. Στην \u003c\/span\u003e\u003cem\u003e\u003cspan\u003eΙλιάδα\u003c\/span\u003e\u003c\/em\u003e\u003cspan\u003e του Ομήρου, ο πολεμικός εξοπλισμός συνδέεται επανειλημμένα με την ταυτότητα, την κοινωνική θέση, την ανδρεία και την ηρωική δόξα του πολεμιστή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\u003c\/tc\u003e","brand":"Bronze \u0026 Plexi-glass","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":55186789761353,"sku":"2006000512","price":590.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/photoz.webp?v=1788264274"},{"product_id":"corinthian-bronze-snake-helmet-on-a-black-marble-base","title":"\u003ctc\u003eΠερικεφαλαία Σπαρτιάτικης Έμπνευσης με Λεπτομέρεια Φιδιού από Μπρούντζο σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση\u003c\/tc\u003e","description":"\u003ctc\u003e\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Οι=\"\" περικεφαλαίες=\"\" στην=\"\" αρχαία=\"\" Ελλάδα=\"\" ήταν=\"\" φτιαγμένες=\"\" από=\"\" ξύλο=\"\" ή=\"\" μέταλλο.=\"\" Πρωτοεμφανίστηκαν=\"\" κατά=\"\" τον=\"\" 8ο=\"\" αιώνα=\"\" π.Χ.=\"\" και=\"\" εξελίχθηκαν=\"\" σταδιακά=\"\" έως=\"\" τα=\"\" μέσα=\"\" του=\"\" 5ου=\"\" Χρησιμοποιήθηκαν=\"\" ως=\"\" προστασία=\"\" στο=\"\" κεφάλι=\"\" κομιστή=\"\" την=\"\" διάρκεια=\"\" πολέμου=\"\" συχνά=\"\" κορυφή=\"\" είχαν=\"\" λοφίο=\"\" ουρά=\"\" αλόγου.=\"\" Ο=\"\" Ηρόδοτος=\"\" αναφέρει=\"\" ότι=\"\" το=\"\" συγκεκριμένο=\"\" κράνος=\"\" (περικεφαλαία)=\"\" προέρχεται=\"\" Κόρινθο.=\"\" Η=\"\" τέχνη=\"\" της=\"\" κατασκευής=\"\" παρόμοια=\"\" με=\"\" μεταλλικών=\"\" σκευών=\"\" απαιτούσε=\"\" μεγάλη=\"\" δεξιοτεχνία.=\"\" h=\"\" κορινθιακή=\"\" περικεφαλαία=\"\" είναι=\"\" χαρακτηριστική=\"\" διότι=\"\" κάλυπτε=\"\" ολόκληρο=\"\" λαιμό=\"\" σχισμές=\"\" για=\"\" μάτια=\"\" στόμα,=\"\" ενώ=\"\" είχε=\"\" παραγνάθους.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cstrong\u003eΑντίγραφο σπαρτιάτικης περικεφαλαίας με λεπτομέρεια φιδιού σε  μαύρη μαρμάρινη βάση, το οποίο χρησιμοποιούνταν για την προστασία της κεφαλής του πολεμιστή κατά τη διάρκεια του πολέμου.\u003cbr\u003eΟι περικεφαλαίες στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένες από ξύλο ή μέταλλο. Πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. και εξελίχθηκαν σταδιακά έως τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. \u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Οι=\"\" περικεφαλαίες=\"\" στην=\"\" αρχαία=\"\" Ελλάδα=\"\" ήταν=\"\" φτιαγμένες=\"\" από=\"\" ξύλο=\"\" ή=\"\" μέταλλο.=\"\" Πρωτοεμφανίστηκαν=\"\" κατά=\"\" τον=\"\" 8ο=\"\" αιώνα=\"\" π.Χ.=\"\" και=\"\" εξελίχθηκαν=\"\" σταδιακά=\"\" έως=\"\" τα=\"\" μέσα=\"\" του=\"\" 5ου=\"\" Χρησιμοποιήθηκαν=\"\" ως=\"\" προστασία=\"\" στο=\"\" κεφάλι=\"\" κομιστή=\"\" την=\"\" διάρκεια=\"\" πολέμου=\"\" συχνά=\"\" κορυφή=\"\" είχαν=\"\" λοφίο=\"\" ουρά=\"\" αλόγου.=\"\" Ο=\"\" Ηρόδοτος=\"\" αναφέρει=\"\" ότι=\"\" το=\"\" συγκεκριμένο=\"\" κράνος=\"\" (περικεφαλαία)=\"\" προέρχεται=\"\" Κόρινθο.=\"\" Η=\"\" τέχνη=\"\" της=\"\" κατασκευής=\"\" παρόμοια=\"\" με=\"\" μεταλλικών=\"\" σκευών=\"\" απαιτούσε=\"\" μεγάλη=\"\" δεξιοτεχνία.=\"\" h=\"\" κορινθιακή=\"\" περικεφαλαία=\"\" είναι=\"\" χαρακτηριστική=\"\" διότι=\"\" κάλυπτε=\"\" ολόκληρο=\"\" λαιμό=\"\" σχισμές=\"\" για=\"\" μάτια=\"\" στόμα,=\"\" ενώ=\"\" είχε=\"\" παραγνάθους.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Οι=\"\" περικεφαλαίες=\"\" στην=\"\" αρχαία=\"\" Ελλάδα=\"\" ήταν=\"\" φτιαγμένες=\"\" από=\"\" ξύλο=\"\" ή=\"\" μέταλλο.=\"\" Πρωτοεμφανίστηκαν=\"\" κατά=\"\" τον=\"\" 8ο=\"\" αιώνα=\"\" π.Χ.=\"\" και=\"\" εξελίχθηκαν=\"\" σταδιακά=\"\" έως=\"\" τα=\"\" μέσα=\"\" του=\"\" 5ου=\"\" Χρησιμοποιήθηκαν=\"\" ως=\"\" προστασία=\"\" στο=\"\" κεφάλι=\"\" κομιστή=\"\" την=\"\" διάρκεια=\"\" πολέμου=\"\" συχνά=\"\" κορυφή=\"\" είχαν=\"\" λοφίο=\"\" ουρά=\"\" αλόγου.=\"\" Ο=\"\" Ηρόδοτος=\"\" αναφέρει=\"\" ότι=\"\" το=\"\" συγκεκριμένο=\"\" κράνος=\"\" (περικεφαλαία)=\"\" προέρχεται=\"\" Κόρινθο.=\"\" Η=\"\" τέχνη=\"\" της=\"\" κατασκευής=\"\" παρόμοια=\"\" με=\"\" μεταλλικών=\"\" σκευών=\"\" απαιτούσε=\"\" μεγάλη=\"\" δεξιοτεχνία.=\"\" h=\"\" κορινθιακή=\"\" περικεφαλαία=\"\" είναι=\"\" χαρακτηριστική=\"\" διότι=\"\" κάλυπτε=\"\" ολόκληρο=\"\" λαιμό=\"\" σχισμές=\"\" για=\"\" μάτια=\"\" στόμα,=\"\" ενώ=\"\" είχε=\"\" παραγνάθους.\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΧρησιμοποιήθηκαν ως προστασία στο κεφάλι του κομιστή κατά την διάρκεια του πολέμου και συχνά στην κορυφή είχαν λοφίο από ουρά αλόγου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο κράνος (περικεφαλαία) προέρχεται από την Κόρινθο. Η τέχνη της κατασκευής του ήταν παρόμοια με την τέχνη κατασκευής μεταλλικών σκευών και απαιτούσε μεγάλη δεξιοτεχνία. H κορινθιακή περικεφαλαία είναι χαρακτηριστική διότι κάλυπτε ολόκληρο το κεφάλι και τον λαιμό με σχισμές για τα μάτια και το στόμα, ενώ είχε και παραγνάθους.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\u003c\/tc\u003e","brand":"Brass \u0026 Marble","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":55187000328521,"sku":"2006003566","price":86.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/helmets.jpg?v=1788267100"},{"product_id":"big-spartan-warrior-on-a-white-marble-base-in-bronze","title":"\u003ctc\u003eΠολεμιστής με Ασπίδα και Δόρυ σε Λευκή Μαρμάρινη Βάση από Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\n\u003cstyle type=\"text\/css\"\u003e\u003c!--td {border: 1px solid #cccccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--\u003e\u003c\/style\u003e\n\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cstrong\u003eΕιδώλιο Σπαρτιάτη από ορείχαλκο σε βάση πλέξι. Κατά την αρχαιότητα, το μοναδικό μέλημα του Σπαρτιάτη πολεμιστή ήταν το πώς να εκφράσει με τον πιο σωστό τρόπο την «Σπαρτιάτικη Αρετή». Ένας τρόπος ζωής που ξεπερνά κατά πολύ τα μικροαστικά σημερινά ιδανικά και οδηγεί τον άνθρωπο στο να ελέγχει τον εαυτό του και να ξεπερνά κατά πολύ τα φαινομενικά του όρια, καλλιεργώντας έναν ηρωικό τρόπο ζωής. ​​\u003c\/strong\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΗ εκπαίδευση άρχιζε από την παιδική ηλικία και αφορούσε τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια. Ο στόχος ήταν τα κορίτσια να γίνουν «καλές μητέρες πολεμιστών» και τα αγόρια να γίνουν «αήττητοι πολεμιστές». Σε ηλικία 7 ετών αναλάμβανε την εκπαίδευση των παιδιών το κράτος και ειδικοί παιδαγωγοί (Παιδοτρίβες) καλλιεργούσαν στον νεαρό Σπαρτιάτη ένα ηρωικό πνεύμα \u0026 μια ενάρετη ψυχή που είχε ως αποτέλεσμα ένα δυνατό και υγιές σώμα που θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε οποιαδήποτε δυσκολία.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΗ τέχνη, η μουσική, τα παιχνίδια και οι εργασίες ομαδικού χαρακτήρα, οι πολεμικοί χοροί και η επιβίωση στην άγρια φύση χωρίς καμιά βοήθεια, σφυρηλατούσαν έναν χαρακτήρα με κύρια χαρακτηριστικά την ανδρεία και την αυτοθυσία. Οι αγώνες δρόμου, τα άλματα, οι αγώνες πάλης, το ρίξιμο του ακοντίου και του δίσκου, συμπλήρωναν την εκπαίδευση του νέου, έτσι ώστε να γεννηθεί ένας πραγματικός πολεμιστής τόσο στο πνεύμα όσο και στο σώμα.\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003eΑποτελέσματα αυτής της διαπαιδαγώγησης ήταν μια βαθιά αγάπη για την πατρίδα σε τέτοιο σημείο που ο Σπαρτιάτης πολεμιστής δεν δίσταζε να προσφέρει τη ζωή του για την υπεράσπισή της. Το θάρρος, η αυτοθυσία, η ανδρεία, η δύναμη, η ταπεινότητα, η τόλμη και ο σεβασμός στους θεούς ήταν φυσικά αποτελέσματα της σπαρτιάτικης εκπαίδευσης.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΗ αρχαία ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από ηρωικές πράξεις των Σπαρτιατών με αποκορύφωμα τις Θερμοπύλες, όπου 300 Σπαρτιάτες με τον Βασιλιά τους τον Λεωνίδα έδωσαν στην ανθρωπότητα ένα πρότυπο πολεμιστή με φιλοσοφική στάση ζωής και θανάτου.\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n\u003cdiv\u003e\u003cspan data-sheets-value=\"{\" 1\":2,\"2\":\"Ειδώλιο=\"\" Σπαρτιάτη=\"\" από=\"\" ορείχαλκο=\"\" σε=\"\" βάση=\"\" πλέξι.=\"\" Κατά=\"\" την=\"\" αρχαιότητα,=\"\" το=\"\" μοναδικό=\"\" μέλημα=\"\" του=\"\" πολεμιστή=\"\" ήταν=\"\" πώς=\"\" να=\"\" εκφράσει=\"\" με=\"\" τον=\"\" πιο=\"\" σωστό=\"\" τρόπο=\"\" «Σπαρτιάτικη=\"\" Αρετή».=\"\" Ένας=\"\" τρόπος=\"\" ζωής=\"\" που=\"\" ξεπερνά=\"\" κατά=\"\" πολύ=\"\" τα=\"\" μικροαστικά=\"\" σημερινά=\"\" ιδανικά=\"\" και=\"\" οδηγεί=\"\" άνθρωπο=\"\" στο=\"\" ελέγχει=\"\" εαυτό=\"\" φαινομενικά=\"\" όρια,=\"\" καλλιεργώντας=\"\" έναν=\"\" ηρωικό=\"\" ζωής.=\"\" ​​\\nΗ=\"\" εκπαίδευση=\"\" άρχιζε=\"\" παιδική=\"\" ηλικία=\"\" αφορούσε=\"\" τόσο=\"\" αγόρια=\"\" όσο=\"\" κορίτσια.=\"\" Ο=\"\" στόχος=\"\" κορίτσια=\"\" γίνουν=\"\" «καλές=\"\" μητέρες=\"\" πολεμιστών»=\"\" «αήττητοι=\"\" πολεμιστές».=\"\" Σε=\"\" 7=\"\" ετών=\"\" αναλάμβανε=\"\" των=\"\" παιδιών=\"\" κράτος=\"\" ειδικοί=\"\" παιδαγωγοί=\"\" (Παιδοτρίβες)=\"\" καλλιεργούσαν=\"\" στον=\"\" νεαρό=\"\" ένα=\"\" πνεύμα=\"\" \u0026=\"\" μια=\"\" ενάρετη=\"\" ψυχή=\"\" είχε=\"\" ως=\"\" αποτέλεσμα=\"\" δυνατό=\"\" υγιές=\"\" σώμα=\"\" θα=\"\" μπορούσε=\"\" ανταπεξέλθει=\"\" οποιαδήποτε=\"\" δυσκολία.\\nΗ=\"\" τέχνη,=\"\" η=\"\" μουσική,=\"\" παιχνίδια=\"\" οι=\"\" εργασίες=\"\" ομαδικού=\"\" χαρακτήρα,=\"\" πολεμικοί=\"\" χοροί=\"\" επιβίωση=\"\" στην=\"\" άγρια=\"\" φύση=\"\" χωρίς=\"\" καμιά=\"\" βοήθεια,=\"\" σφυρηλατούσαν=\"\" χαρακτήρα=\"\" κύρια=\"\" χαρακτηριστικά=\"\" ανδρεία=\"\" αυτοθυσία.=\"\" Οι=\"\" αγώνες=\"\" δρόμου,=\"\" άλματα,=\"\" πάλης,=\"\" ρίξιμο=\"\" ακοντίου=\"\" δίσκου,=\"\" συμπλήρωναν=\"\" νέου,=\"\" έτσι=\"\" ώστε=\"\" γεννηθεί=\"\" ένας=\"\" πραγματικός=\"\" πολεμιστής=\"\" σώμα.\\nΑποτελέσματα=\"\" αυτής=\"\" της=\"\" διαπαιδαγώγησης=\"\" βαθιά=\"\" αγάπη=\"\" για=\"\" πατρίδα=\"\" τέτοιο=\"\" σημείο=\"\" ο=\"\" Σπαρτιάτης=\"\" δεν=\"\" δίσταζε=\"\" προσφέρει=\"\" τη=\"\" ζωή=\"\" υπεράσπισή=\"\" της.=\"\" Το=\"\" θάρρος,=\"\" αυτοθυσία,=\"\" ανδρεία,=\"\" δύναμη,=\"\" ταπεινότητα,=\"\" τόλμη=\"\" σεβασμός=\"\" στους=\"\" θεούς=\"\" φυσικά=\"\" αποτελέσματα=\"\" σπαρτιάτικης=\"\" εκπαίδευσης.\\nΗ=\"\" αρχαία=\"\" ελληνική=\"\" ιστορία=\"\" είναι=\"\" γεμάτη=\"\" ηρωικές=\"\" πράξεις=\"\" Σπαρτιατών=\"\" αποκορύφωμα=\"\" τις=\"\" Θερμοπύλες,=\"\" όπου=\"\" 300=\"\" Σπαρτιάτες=\"\" Βασιλιά=\"\" τους=\"\" Λεωνίδα=\"\" έδωσαν=\"\" ανθρωπότητα=\"\" πρότυπο=\"\" φιλοσοφική=\"\" στάση=\"\" θανάτου.\\nΓια=\"\" εκτέλεση=\"\" καθήκοντος,=\"\" εχθρό,=\"\" μάχη=\"\" τιμή=\"\" αξιοπρέπεια,=\"\" πόλεμος=\"\" πάθος,=\"\" φόβο=\"\" βία,=\"\" αφιέρωση=\"\" νίκης,=\"\" αυτοθυσία=\"\" αποτελούσαν=\"\" μέσα=\"\" εκπλήρωση=\"\" ενσάρκωση=\"\" σπαρτιατικού=\"\" ιδεώδους.\\nΈνα=\"\" σπαρτιατικό=\"\" ιδεώδες=\"\" μπορεί=\"\" εκφραστεί=\"\" λίγα=\"\" λόγια,=\"\" σαν=\"\" αυτά=\"\" έμειναν=\"\" αναλλοίωτα=\"\" μετά=\"\" χιλιάδες=\"\" χρόνια,=\"\" όταν=\"\" Πέρσες=\"\" ζήτησαν=\"\" παραδώσουν=\"\" όπλα=\"\" αυτοί=\"\" απάντησαν:=\"\" \\\"Μολών=\"\" λαβέ\\\".\"}\"=\"\" data-sheets-userformat=\"{\" 2\":769,\"3\":{\"1\":0},\"11\":3,\"12\":0}\"=\"\"\u003e\u003cbr\u003eΓια τον Σπαρτιάτη πολεμιστή η εκτέλεση του καθήκοντος, ο σεβασμός στον εχθρό, η μάχη με τιμή και αξιοπρέπεια, ο πόλεμος χωρίς πάθος, φόβο και βία, η αφιέρωση της νίκης, η ανδρεία, η τόλμη και η αυτοθυσία αποτελούσαν μέσα για την εκπλήρωση και την ενσάρκωση του σπαρτιατικού ιδεώδους. Ένα σπαρτιατικό ιδεώδες που μπορεί να εκφραστεί με πολύ λίγα λόγια, σαν αυτά που έμειναν αναλλοίωτα μετά από χιλιάδες χρόνια, όταν οι Πέρσες ζήτησαν από τους Σπαρτιάτες να τους παραδώσουν τα όπλα τους αυτοί απάντησαν: \"Μολών λαβέ\".\u003c\/span\u003e\u003c\/div\u003e\n","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":55294087233865,"sku":"2006003514","price":180.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/warrior-1.jpg?v=1788960732"},{"product_id":"asclepius-the-god-of-medicine-in-plaster","title":"\u003ctc\u003e Ασκληπιός, ο Θεός της Ιατρικής σε Γύψο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003ctc\u003e\u003cstrong\u003eΟ Ασκληπιός ήταν ο αρχαίος ελληνικός θεός της ιατρικής, της θεραπείας και των ιατρών. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν γιος του Απόλλωνα και διδάχθηκε την τέχνη της θεραπείας από τον σοφό Κένταυρο Χείρωνα\u003c\/strong\u003e. \u003cbr\u003eΤα ιερά του, γνωστά ως \u003cem data-start=\"950\" data-end=\"962\"\u003eΑσκληπιεία\u003c\/em\u003e, αποτέλεσαν σημαντικά κέντρα θεραπείας σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο, όπου οι ασθενείς αναζητούσαν θεϊκή βοήθεια μέσω τελετουργιών, προσευχής και πρακτικών αποκατάστασης. Ο Ασκληπιός απεικονίζεται παραδοσιακά να κρατά ένα ραβδί γύρω από το οποίο περιελίσσεται ένα φίδι, σύμβολο που παραμένει διαχρονικά συνδεδεμένο με την ιατρική και τη θεραπεία.\u003c\/tc\u003e","brand":"Plaster","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":55424166199625,"sku":"2006002906","price":45.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/asclepius_3.jpg?v=1790244740"},{"product_id":"the-caduceus-of-god-hermes-in-bronze-on-a-black-marble-base","title":"\u003ctc\u003eΤο Κηρύκειο του Θεού Ερμή σε Μαύρη Μαρμάρινη Βάση από Μπρούντζο\u003c\/tc\u003e","description":"\u003ctc\u003e\u003cstrong\u003eΤο Κηρύκειο του Ερμή είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Αποτελείται από μια ράβδο γύρω από την οποία περιελίσσονται δύο φίδια, ενώ στην κορυφή της υπάρχουν φτερά. Ήταν το ιερό έμβλημα του θεού Ερμή, αγγελιοφόρου των θεών, προστάτη των ταξιδιωτών, των εμπόρων και των κηρύκων.\u003c\/strong\u003e \u003cbr\u003eΣύμφωνα με τον μύθο, ο Ερμής χρησιμοποίησε τη ράβδο του για να χωρίσει δύο φίδια που μάχονταν, τα οποία στη συνέχεια τυλίχθηκαν γύρω της ως σύμβολο συμφιλίωσης και αρμονίας. Με την πάροδο των αιώνων, το Κηρύκειο έγινε σύμβολο της ειρήνης, της επικοινωνίας, του εμπορίου και της ισορροπίας. Συχνά συγχέεται με τη ράβδο του Ασκληπιού, η οποία αποτελεί το αυθεντικό σύμβολο της ιατρικής.\u003c\/tc\u003e","brand":"Bronze","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":55427972989257,"sku":"2006003592","price":85.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0270\/6718\/7255\/files\/CADUCEUS_OF_HERMES.jpg?v=1790251155"}],"url":"https:\/\/artpointpapasotiriou.gr\/el\/collections\/professions-warfare-maritime.oembed?page=3","provider":"ARTPOINT PAPASOTIRIOU","version":"1.0","type":"link"}